
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
142سُئل النَّسائیُّ و هو بدِمَشقَ عن فضائل معاویةَ فقال: ”ألا یَرضیٰ رأسًا برأسٍ، حتّی یَفضُلَ؟!“
قال الذهبیّ: ”فمازالوا یَدفَعونه حتّی أُخرِجَ من المجلس و حُمل إلی الکوفة فتُوُفّیَ بها رحمه الله.“»
بحث در روایت غوث و أوتاد و أبدال و أقطاب و نجباء، و روایات مجعوله در فضیلت شام
صفحه ١٣١: «و أحادیث الأبدال اشتَرَک فیها المتصوّفة و الشّیعة.1»
صفحه ١٣٣: «و أمّا ما حقَّقه شیخُ الإسلام فی المسألة من جهة الدّرایة فهو غایة الغایات... و نذکر هنا بعضَ جُمَلٍ ممّا قال، قال رحمه الله تعالی:
فصل: و أمّا الأسماءُ الدّائرةُ علی ألسنة کثیرٍ من النُّسّاک و العامّة مثلُ: الغوث الّذی یکون بمکّة، و الأوتاد الأربعة، و الأقطاب السَّبعة، و الأبدال الأربعین، و النُّجَباء الثلاثمائة، فهذه الأسماءُ لیست موجودةً فی کتاب الله تعالی و لا هی مأثورةً عن النبیّ صلّی الله علیه (و آله) و سلّم بإسنادٍ صحیح و لا ضعیفٍ محتَمَل، إلّا لفظَ الأبدال؛ فقد رُوِی فیهم حدیثٌ شامیّ منقطع الإسناد عن علیّ بن أبیطالب، مرفوعًا إلی النبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم أنّه قال: ”إنّ فیهم (یعنی أهلَ الشّام) الأبدالَ الأربعین رجلًا، کلّما مات رجل أبدَلَ الله مکانه رجلًا.“ و لا توجَدُ هذه الأسماءُ فی کلام السّلف کما هی علی هذا التّرتیب ... ـ إلخ.
ثم ذکر أنّ لفظَ الغوث و الغیاث لا یستحقّه إلّا الله تعالی، ثمّ تکلّم شیخ
- ـ یَنفی الشیعةُ نفیًا باتًّا أن یکونوا قد اشترکوا فی وضع أحادیث الأبدال؛ لأنه لیس عندهم أبدالٌ حتّی یَضَعوا لهم أحادیثَ و لایعترفون بهم. (الأضواء)
