
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
149[وَهَب بن منبِّه، وکعبالأحبار، وعبدالله بن سلام، راویان و جاعلان حدیث از تورات و ازنزد خود]
وَهَب بن منبِّه، و کعبالأحبار، و عبدالله بن سلام، راویان و جاعلان حدیث از تورات و از نزد خود بودهاند
و قال الدّکتور أحمدأمین:
اتّصلَ بعض الصّحابة بِوَهَب بن منبِّه و کَعبِ الأحبارِ و عبدِالله بن سلام، و اتّصل التّابعون بابن جَریح؛ و هؤلاءِ کانت لهم معلوماتٌ یَروونَها عن التَّوراة و الإنجیل وشُروحِها و حَواشیها. فلم یَرَ المسلمونَ بأسًا مِن أن یَقُصّوها بجانبِ آیاتِ القرآن، فکانت مَنبعًا من منابع التّضخُّم. ـ انتهی.1
من أجل ذلک کلِّه أخَذَ أولئک الأحبارُ یَبُثّون فی الدّین الإسلامیّ أکاذیبَ و تُرَّهاتٍ، یَزعُمون مرّةً أنّها فی کتابهم أو مِن مکنونِ عِلمِهم، و یَدَّعون أُخری أنّها مِمّا سَمِعوه مِن النّبیّ صلّی الله علیه (و آله) و سلّم، و هِیَ فی الحقیقة مِن مُفتَرَیاتهم. و أَنّٰی لِلصَّحابة أن یَفطُنوا لِتَمییزِ الصّدقِ مِن الکذب من أقوالهم، و هُم من ناحیةٍ لایَعرِفون العِبرانیّة2 الّتی هی لغةُ کُتُبِهم، و من ناحیةٍ أُخری کانوا أقلَّ منهم دَهاءً و أضعفَ مَکرًا. و بِذلک راجَت بینهم سوقُ هذه الأکاذیب، و تَلقَّی الصّحابةُ و مَن تَبِعهم کلَّ ما یُلقیهِ هؤلاءِ الدُّهاةُ بغیر نَقدٍ أو تمحیصٍ، مُعتبِرین أنّه صحیحٌ لا ریبَ فیه.»
کعبالأحبار در زمان عمر اسلام آورد و از مشاورین معاویه در شام بود و أخبار تِلمُود را داخل در احادیث کرد
[صفحه ١٤٧]: «و قبلَ أن نَعرِضَ لبیان بعض الإسرائیلیّاتِ الّتی امتلأَت بها
- ـ ضحی الإسلام، ج ٢، ص ١٣٩. (الأضواء)
- ـ روی البخاریُّ عن أبیهریرة: «أنَّ أهل الکتاب کانوا یقرءون التّوراةَ بالعِبرانیّة و یُفَسِّرونها بالعربیّة لأهل الإسلام» (معجم الأُدباء، ج ٢، ص ٢٨٥). (الأضواء)
