اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج6

مباحث روایی تفسیری

145٬039
مطلع انوار

جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود.  اهم مباحث این مجلّد، شاملِ:  • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامه‌ها و ذکر احادیث برگزیده.  •  ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.

سرای جاوید

مطلع انوار ج6

159
  •  و قد صنّف طائفةٌ‌ من النّاس مصنَّفاتٍ فی فضائل بیت المَقدِس و غیرِه من البِقاع الّتی بالشام، و ذَکروا مِن الآثار المنقولة عن أهل الکتاب و عمّن أَخَذ عنهم ما لا یَحِلُّ لِلمُسلمین أن یَبنوا علیه دینَهم. و أمثلُ مَن یُنقَل عنه تلکَ الإسرائیلیّاتُ کعبُ‌الأحبار، و کان الشّامیّون قد أخذوا عنه کثیرًا مِن الإسرائیلیّات.

  •  و فی مِرآةِ الزَّمان لِسِبط بن الجوزیّ تَوَقُّفُهم فیما رواه کعبُ‌الأحبار عن الرّسول علیه الصّلاة و السّلام؛ لِأنّه أسلَمَ علی ید الفاروق، و کان یَضرِبه بالدِّرَّة و یقول له: ”دَعنا مِن یهودیَّتِک.“»

  • [اسرائیلیات در فضیلت بیت المَقدِس و مسجد الأقصی]

  •  صفحه‌ ١٦٧: «و قال [کعب]: ”لا تقومُ السّاعةُ‌ حتّی یزورُ البیتُ الحرام بیتَ المَقدِس، فینقادان جمیعًا إلی الجنّة ‌و فیهما أَهلوهما.“»

  •   صفحه ١٦٩: «کانت الأحادیثُ الصّحیحة‌ أوّلَ الأمر فی فضل المسجد الحرام و مسجد رسول الله، و لکن بعدَ بِناءِ قُبّة‌ الصّخرَة ظَهَرت أحادیثُ فی فضلها و فضل المسجد الأقصی.»

  • روایات وارده در فضیلت شام همه مَدسوس است به واسطۀ بنی‌اُمَیّه که آنجا را مقرّشان نموده بودند

  •  صفحه ١٧٠: «الیَدُ الیهودیّة فی تفضیل الشّام

  •  ذَکرنا لک مِن قبلُ أنّ إشادة‌َ کُهّان الیهود إلی أنّ مُلکَ النبیّ سیکونُ بالشّام إنّما هو لِأمرٍ خبیءٍ فی أنفسهم. و نُبیِّن هنا أنّ الشّام ما کان لِیَنالَ مِن الإشادة‌ بذکره و الثّناءِ علیه إلّا لِقیام دولة‌ بنی‌أمیّةَ‌ فیه؛ تلک الدّولةِ الّتی قَلَبت الحُکمَ من خلافةٍ‌ عادلةٍ‌ إلی

/ 177