
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
165و قال رحمه الله:
رأینا الشّیءَ الکثیرَ فی روایاتهما1 مِمّا نقطَعُ بکذبه، لمخالَفة ما رَوَیاه ممّا کانا یَعزُوانِه لِلتّوراة و غیرِها من کتب الأنبیاء، فَجَزمنا بکذبهما. و هو ممّا لم یکن یَعلَمُه المتقدّمون؛ لأنهم لم یَطّلِعوا علی کتب أهل الکتاب.
و الطّعنُ فی روایتهما یَدفَعُ شُبُهاتٍ کثیرةً عن کتب الإسلام، و لا سیّما تفسیرِ کتاب الله المَحشوّ بالخرافات.
و قال کذلک عن روایتهما:
إنّ أکثرَها خرافاتٌ إسرائیلیّةٌ شَوَّهت کُتبَ التّفسیر و غیرَها من الکتب. و کانت شُبَهًا علی الإسلام یَحتَجُّ بها أعداؤُه المَلاحدة أنّه کغیره دینُ خرافاتٍ و أوهامٍ، و ما کان فیها غیرُ خُرافةٍ. فقد تکونُ الشُّبهةُ فیه أکبرَ، کالّذی ذَکَرَه کَعب من صِفَةِ النّبیّ فی التوراة.2
و علی أنّ الأئمةَ المحقّقین قد طَعَنوا فی روایةِ هذَین الکاهِنین، لایَزالُ یُوجَدُ بَیننا ـ وا أسفاه ـ مَن یَثِقُ بهما، و یُصَدِّق ما یَرویانِه، و لایَقبَلُ أیَّ کلامٍ فیهما.»
تحقیق علاّمه عسکری در اینکه عبدالله بن سَبا وجود خارجی نداشته است
صفحه ١٧٨: «و قد تبیّن لک أنّ قتلَ عمرَ کان من تدبیرِ جمعیّةٍ سِرّیةٍ اشترک فیها کَعبُ الأحبار الیهودیّ؛ و قتلُ عثمانَ کان بعضُه بتأثیر دسائِسِ عبدِالله بن سبأ الیهودیّ، و إلی جمعیّةِ السَّبَئِیّین و جمعیّاتِ الفُرس، تَرجِعُ جمیعُ الفِتن السیاسیّة و أکاذیبُ الرّوایة فی الصّدر الأول.
کَتَبنا ذلک فی الطّبعة الأولی من کِتابنا إعتمادًا علی ما کتَبَه کِبارُ المؤرّخین و مَن
- ـ أی کعب و وهب. (الأضواء)
- ـ مجلة المنار، ج ٢٧، ص ٦١٨. (الأضواء)
