
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
167أمّا أنا فلا أُعلّلُ الأمرین إلّا بعلّةٍ واحدةٍ؛ و هی أنّ ابنالسَّوداء لم یکن إلّا وهمًا و إن وُجِد بالفعل فلم یکن ذا خطرٍ، کالّذی صَوَّره المؤرِّخون و صوّروا نَشاطَه أیّامَ عثمانَ و فی العام الأوّل من خلافة علیّ! و إنّما هو شخصٌ ادّخره خُصومُ الشّیعة للشّیعة وحدَهم و لم یَدَّخِروه للخوارج... . ـ إلخ.»
[کعبالأحبار و معاویه]
صفحه ١٨٠: «و لمّا خلا له الجوُّ بقتله، و أمِنَ من خوفه، أطلق العِنانَ لنفسه لکی یَبُثَّ ما شاءَ الکیدُ الیهودیّ أن یَبُثَّ من الخرافات و الإسرائیلیّات التّی تُشوِّه بَهاءَ الدّین؛ یُعاونه فی ذلک تلامیذُه الکبار، أمثالُ: عبدالله بن عَمرو، و عبدالله بن عُمَر، و أبوهُرَیرة.»
صفحه ١٨١: «هذا مَثَلٌ واحدٌ نَسوقُه هنا فی مواقفِ ”کعب مع معاویةَ“ خاصّةً، و ما أصاب الإسلامَ من کیده و مَکرِه عامّةً. و لأنّ علیًّا هو ابن عمّ النّبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم الّذی أرصَد له هؤلاء الکُهّانُ کلَّ قُواهم لِمحاربة شریعَتِه. و لو شِئنا أن نَستَوفی کلَّ ما أتاه هذا الکاهنُ مِن کیدٍ للإسلام و أهلِه، لَاقتضیٰ منّا ذلک أن نَعقِدَ مؤلَّفًا خاصًّا کما فعلنا لِتلمیذه الأکبر أبیهریرة. و لا نَنسیٰ أنّ علیًّا رضی الله عنه کان یقول عن کَعب: ”إنّه لَکذّاب“.»
کَهنۀ یهود و نصاری بعد از قتل عثمان، برای تقویت دولت اُموی ضدّ اسلام همگی در شام مجتمع شدند
صفحه ١٨٢، پاورقی١: «مِمّا یَلفِتُ النّظرَ و یَسترعی الفِکرَ: أننّا نَجدُ هؤلاءَ الکُهّانَ جمیعًا ـ من الیهود و النّصاری و ذَوِی الهَوی مِن المسلمین ـ یَتحوَّلون کلُّهم إلی الشّام بعد مقتَلِ عثمان. و یَبدو أنّ هذا التَّحوُّلَ لم یکن لِلّه، و إنّما کان ذلک لِیَتعاونوا علی نشر الفِتنة، و لِیَشعَلوا نارَ البَغضاءِ بین المسلمین لکی تَنضَجَ دولةُ الأُمویّین، و
