اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج6

مباحث روایی تفسیری

145٬039
مطلع انوار

جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود.  اهم مباحث این مجلّد، شاملِ:  • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامه‌ها و ذکر احادیث برگزیده.  •  ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.

سرای جاوید

مطلع انوار ج6

168
  • یَتمَزَّقَ شَملُ المسلمین، و یَملَئُوا أیدیَهم بعد ذلک من غنائِم الأُمویّین.»

  • [تصدیق منافقین در حدیث عُرَینِیَیْن و حدیث اصحاب بئرِ معونة]

  •  صفحه ١٨٤: «و النّبیّ ما کان یَعلَمُ الغیبَ فهو کسائر البشر یَحمِلُ کلامَ النّاس علی الصّدق، إذا لم تَحُفُّ به شبهةٌ؛ و کثیرًا ما صَدَّق المنافقین و الکفّار فی أحادیثهم و حدیثُ العُرَینِیَیْن1 و أصحابِ بئرِ مَعونَةٍ‌ ممّا یدلُّ علی ذلک. و إنّما کان یَعرفُ کِذبَ بعض الکاذبین بالوَحی، أو ببعض طرق الإختبار، أو إخبار الثّقات، و نحو ذلک من طرق العلم البَشَریّ. و إنّما یَمتازُ الأنبیاءُ علی غیرهم بالوحی و العصمة من الکِذب؛ و ما کان الوحیُ یَنزل إلّا فی أمر الدّین و ما یتعلّق بدعوته و حفظه و حفظ مَن جاء به، و تَصدیقُ الکاذب لیس کذبًا. و حسبُک أن تتأمّل فی هذا الباب عتابَ الله لرسوله، إذ أذِنَ لبعض المُعتَذِرین من المنافقین فی التخلّف عن غزوة تبوک و ما علّله به و هو قوله: ﴿عَفَا ٱللَهُ عَنكَ لِمَ أَذِنتَ لَهُمۡ حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكَ ٱلَّذِينَ صَدَقُواْ وَتَعۡلَمَ ٱلۡكَٰذِبِينَ﴾.2»

    1. ـ حدیث العُرَینِیَین: «أنّ ناسًا من عُکل و عُرَینة قَدِموا المدینة علی النَّبیّ و أسلَموا ثم قالوا: ”یا نبیَّ الله! إنّا کنّا أهلَ ضَرَعٍ و لم نکن أهل رِیفٍ، فآوِنا و أطعِمنا.“ و کانوا قد استَوخَموا المدینة، فأمر لهم النّبیّ بذَودٍ و راعٍ، و أمَرَهم أن یَخرُجوا فیه فیشرَبوا من ألبانها. فانطلقوا حتّی إذا کانوا ناحیةَ الحیرَة کَفروا بعد إسلامهم و قَتَلوا راعیَ النّبیّ، و استاقوا الذَّود. فبَلَغَ النّبیَّ فبعث الطُلَّبَ فی آثارهم، و أمَرَ بهم فقطَّعوا أیدیَهم و أرجُلَهم، و تُرکوا فی ناحیة الحیرَة حتّی ماتوا علی حالتهم.»
      و أمّا أصحاب بئرِ مَعونَة: «فإن ناسًا من رِعلٍ و ذَکوانَ و عُصیَة و بنی‌لِحیان أتَوا النّبیّ صلّی الله علیه (و آله) و سلّم، و زَعَموا له أنّهم قد أسلموا و استمدّوه علی قومهم، فأمدّهم بسَبعینَ من الأنصار. فانطلقوا بهم حتّی بلغوا بئر مَعُونَة‌، فغَدَروا بهم و قتلوهم؛ فقَنَت النبیّ شهرًا، یدعو علی رِعلٍ و ذَکوانَ و بنی‌لِحیان.» (الأضواء)
    2. ـ سوره التّوبة (٩) آیه ٤٣.
/ 0