
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
175إناء أحدکم فَلیَغمِسْه کلَّه ثمّ یَطرَحْه؛ فإنّ فی أحد جناحیه داءً و الآخرِ شفاءً.“1»
[حدیث: خَمِّروا الآنیة و أوکِئُوا الأسقیة و أجیفوا الأبواب]
صفحه ٢٢٣: «و روی الحاکم و ابنماجة من حدیثه بسند صحیح:
”خَمِّروا الآنیة، و أَوکِئُوا الأسْقیة، و أجیفوا الأبواب، و اکفتوا صبیانکم عن النّسآء [عند المساءِ]؛ فإنّ للجنّ انتشارًا و خَطفةً. و أَطفئوا المَصابیح عند الرُّقاد؛ فإنّ الفُوَیسِقَة (أی الفَأرَة) رُبّما اجتَرَّت الفتیلةَ فأَحرَقَت أهل البیت.“»2
سیوطی ٥٨ حدیث، و ابنحزم ٥٠ حدیث، و بخاری ٢٠ حدیث از أمیرالمؤمنین علیه السّلام روایت مینمایند
صفحه ٢٢٤: «ما رواه علیّ:
أوّل من أسلم، و تَرَبّی فی حِجر النّبیّ، و عاش تحت کَنَفه مِن قبل البِعثة، و ظَلَّ معه إلی أن انتقَلَ النبیُّ إلی الرّفیق الأعلی لم یُفارِقْه لا فی سفرٍ و لا فی حضرٍ. و هو ابن عمّه و زوجُ ابنته فاطمةَ الزّهراءَ. شهد المشاهدَ کلَّها سوی تبوکَ، فقد استخلَفه النّبیُّ فیها علی المدینة، فقال: ”یا رسول الله! أ تُخَلِّفُنی فی النساء و الصّبیان؟!“ فقال رسولُ
- ـ نصُّ هذا الحدیث: «إذا وقع الذباب فی شراب أحدکم فلیَغمِسْه ثمّ لْیَنزَعْه؛ فإنّ فی أحد جناحیه داءً و فی الآخر شفاء»، رواه البخاری و ابنماجة عن أبیهریرة. و فی روایة بزیادة: «فإنّه یتّقی بجناحه الّذی فیه الداء»، و فی روایة ثالثة: «إذا وقع الذباب فی إناء أحدکم فلیَمقُلْه منه؛ فإنّ فی أحد جناحیه سمًّا و فی الآخر شفاء، و أنّه یُقدِّمُ السّمَّ و یؤخِّر الشفاء»، و فی روایة رابعة: «إذا وقع الذباب فی إناء أحدکم فلیغمِسْه کلَّه أو لِیَطرَحْه؛ فإنّ فی أحد جناحیه شفاء و فی الآخر داء»، و فی روایة خامسة: «فإنّه یتّقی بجناحه الّذی فیه الداء فلیغمسه کلَّه». (الأضواء)
- ـ بحارالأنوار، ج ٧٣، ص ١٧٤.
