اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج6

مباحث روایی تفسیری

145٬039
مطلع انوار

جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود.  اهم مباحث این مجلّد، شاملِ:  • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامه‌ها و ذکر احادیث برگزیده.  •  ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.

سرای جاوید

مطلع انوار ج6

179
  •  و قد استَهزَأَ الجاحظُ بهذا الحدیث، فقال: ”کان یَجِبُ أن یُبَیِّضَه المسلمون حین أسلَموا.“»

  • [فی البخاری: أنّ الإسراء کان مَنامًا]

  •  صفحه ٢٢٩، پاورقی ١: «صفحة ٣٩، مجلّد ٤، من نفس المصدر (بدائع الفوائد)؛ و فی البخاریّ من حدیثِ شریک: ”أنّ الإسراء کان مَنامًا.“»

  • [روایت موضوعه: أصدق الحدیث ما عُطِس عنده]

  •  صفحه ٢٣١: «أصدَقُ الحدیث ما عُطِسَ عنده:1

  •  رواه الطّبرانیُّ فی الأوسَط و التِّرمِذیّ و غیرُهما عن أنس.»

  • روایات مستفیضه وارده دربارۀ ظهور مهدی فی آخِر الزّمان

  •  صفحه ٢٣٢: «أحادیث المهدیّ:

  •  مِمّا یَبدو من مشکلات الرّوایة‌ تلک الأحادیثُ المختلفةُ الّتی جاءت فی کُتب السّنّة المشهورة عند الجمهور عن «المهدیّ المنتَظَر»، و الّتی تَذکُر أنّه یخرُج فی آخِر الزّمان لیملَأَ الدّنیا عَدلًا، کما مُلِئَت جَورًا.

  •  و هو عند أهل السّنّة ”محَمَّد بن عبدالله“ و فی روایةٍ: ”أحمد بن عبدالله“،‌ و الشّیعةُ الإمامیّة‌ مُتّفِقون علی أنّه «محَمَّدُ بن الحسن المهدیّ» من الأئمة‌ المعصومین و یُلقِّبونَه بالحُجّة و القائم المنتظَر.

  •  و تقول الکیسانیّة: إنّ المهدیّ هو محَمَّد بن الحنفیّة، و هو حیٌّ یُقیم بجَبَلِ رَضوَی

    1. ـ عَطَسَ ـُـ عَطسًا و عُطاسًا: أتَتهُ العَطسَة. (محقّق)
/ 340