اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج6

مباحث روایی تفسیری

145٬039
مطلع انوار

جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود.  اهم مباحث این مجلّد، شاملِ:  • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامه‌ها و ذکر احادیث برگزیده.  •  ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.

سرای جاوید

مطلع انوار ج6

185
  • الّتی وقعت بین علیٍّ رضی الله عنه و بین معاویة؛ و جنودُهما أکثرهم من الصّحابة.»

  • أبو‌رافع غلام رسول خدا، منبر رسول خدا را از أثلِ غابَة (درخت گز نیزار) ساخت

  •  صفحه ٢٧٢، پاورقی ١: «أبورافع مولی رسول الله، و اسمه أسلَمُ، و کان للعبّاس بن عبدالمطّلب فَوَهَبَه لرسول الله، و هو الّذی عمِل منبرَ رسول الله من أثل الغابة1. و کانت سَلمیٰ مولاةُ رسول الله عند أبی‌رافع، فوَلدت له عبیدَالله بن أبی‌رافع کاتبَ علیّ علیه السّلام.»

  • [نکاتی پیرامون مفاد خبر متواتر]

  •   صفحه ٢٧٥، پاورقی ٥: «لم یَسلَمْ المتواترُ مِن شبهةٍ علی إفادته علم الیقین؛ فمِن هذه الشّبهةِ‌ أنّه یجوز أن تُخبِرَ جماعةٌ لایمکن تَواطُؤُهم علی الکذب بأمر حیاة فلان و تُخبرَ جماعة أُخری مثلُهم بما ینقُضُ خبرَهم.

  •  و قال الغزالی:” إنّ العدد الکثیر ربما یُخبرون عن أمر تقتضی إیالةُ المُلک و سیاستُه إظهارَه، و المخبِرون مِن رؤساء جنود المَلِک؛ فیُتصوَّر إجماعُهم تحتَ ضَغط الإیالة علی الاتّفاق علی الکذب.“

  •  و الفِرقةُ الّتی أنکرت إفادةَ المتواتر العلمَ الیقینی قالت: إن الحاصلَ منه هو الظّن القویّ الغالب.»

    1. ـ أثل، نوعی از درخت گز را گویند، و ثمر آن را گزمازه و به عربی حَبُّ الأثل خوانند، و طبیخ آن را با مویز بیاشامند؛ جذام را زایل کند و بخور آن بواسیر را نافع است. این لغت، عربی است. (برهان قاطع) لغت‌نامۀ دهخدا. (مرحوم علاّمه طهرانی قدّس سرّه)
/ 19