
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
199[ایرادی در شمول کلمه صحابه بر هر شخصی که پیغمبر را دیده]
صفحه ٣٤١، پاورقی ٢: «قال العلّامة المقبلیّ ـ یَرِدُ علی الذین أثبتوا الصُّحبة لکلّ من رأی النبیَّ ـ :
”أنّهم یصطلحون علی شیءٍ فی متأخِّر الأزمان، ثمّ یُفسّرون الکتابَ و السّنّة باصطلاحهم المجرّد. و الصُّحبةُ لیس فیها لسانٌ شرعیٌّ إنّما هی بحسب اللّغة، و کذلک سائِرُ الألفاظ الّتی وَردت فیها فضائِلُ الصَّحابة؛ لکن المحدّثین اصطلحوا و قَضَوا بغیر دلیل علی: أنّ الصُّحبة لکلّ من رَآه النبیُّ ـ أو رأی هو النبیَّ ـ و لو طِفلًا! بشرط أن یکون محکومًا بإسلامه، و یشترط أن یموت علی ذلک و لا یرتدَّ .... .“»
جعفر بن محمّد الصّادق علیهما السّلام، وَثَّقَه أبوحاتم و النّسائی إلاّ أنّ البخاریّ لم یحتجّ به
صفحه ٣٤٣: «”و محَمَّد بن إدریس الشّافعیّ مَن سارت الرّکائبُ بِفضله و معارفِه و ثقته و أمانته، فهو حافظٌ متثبّت نادرُ الغَلطِ؛ ولکن قال أبوعمر بنُ عبدالبرّ:
رُوینا عن محَمَّد بن وضّاح قال: سألت یحیَی بنَ معین عن الشّافعیّ فقال: لیس بثقةٍ.
و کلام ابنمعین1 فی الشّافعیّ: إنّما کان فَلَتاتُ2 اللّسان بالهَوَی و العَصَبیَّة.3 فإنّ ابنمعین کان من الحنَفیّة و إن کان محدِّثًا.
- ـ یحیی بن معین من کِبار أئمة الجرح و التعدیل الذین جَعلوا قولَهم فی الرجال حجّة قاطعة. (الأضواء)
- ـ الفلتة: کلُّ شیءٍ یفعله الإنسان فجأةً من غیر تدبّر و لا رویة. (محقّق)
- ـ انظر: کیف تفعل العصبیّةُ؛ و راجع ص ٣٣٤ من هذا الکتاب. (الأضواء)
