
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
211و من ذلک أنّه رخّص لِعُقبة بن عامر و لأبیبُردة بن نیار بأن یُضَحِّی بالجَذَع (أو العَتود) من المَعز. و هو ما یرَعَی [ظ ـ رَعیٰ] و قَوِیَ و أَتیٰ علیه حولٌ؛ و قال الجوهریّ: و خیرُه ما بلغ سَنةً.
و الحدیث متَّفَقٌ علیه، و الجمهور و منهم الأئمّة الأربعة یَمنَعون التّضحِیة بالجَذَع و المَعز.“1»
[از دلت استفتاء کرده مسائل را بپرس]
صفحه ٤٠١ پاورقی ٢: «قال رسول الله لِوابِصَةَ لمّا سأله عن البِرّ:
”استفتِ قلبَک! البِرُّ ما اطمَأَنَّت إلیه النّفسُ و اطمأنَّ له القلبُ، الإثمّ ما حاکَ فی النّفس و تَردَّد فی الصّدر، و إن أفتاک النّاسُ و أفتَوک.“2
رواه أحمد و الدارمیّ.»
[روایتی در معنای عافیت]
صفحه ٤٠٥: «و عن أبیالدّرداء مرفوعًا:
”ما أحلَّ اللهُ فی کتابه فهو حلالٌ، و ما حَرَّم فهو حرامٌ، و ما سَکَتَ عنه فهو عافیةٌ؛ فاقبَلوا من الله عافیتَه! فإنّ اللهَ لم یکن لِیَنسیٰ شیئًا، ﴿وَمَا كَانَ رَبُّكَ نَسِيّٗا﴾3.“
رواه البزّار و ابن أبیحاتم و الطّبرانیّ.»
- ـ صاحب أضواء علی السّنة المحمّدیة این متن را از مقدمه کتاب المغنی و الشرح الکبیر نقل میکند. (محقّق)
- ـ جهت اطّلاع بیشتر پیرامون این حدیث به نور ملکوت قرآن، ج ٢، ص ٣٢٢ مراجعه شود. (محقّق)
- ـ سوره مریم (١٩) ذیل آیه ٦٤.
