مطلع انوار ج6

الله علیه (و آله) و سلّم؛ یُرویٰ عنه أنّه قال: ”لَو وَضَعتُم الصّمصامة (السّیف الصّارم) علی هذه ـ و أشار إلی قَفاه ـ ثمّ ظننتُ أنّی أُنفِذَ کلمةً سَمِعتُها من النّبیّ صلّی الله علیه (و آله) و سلّم قبل أن تُجیزوا علیَّ لأنفَذتُها.¹“

 و قال أمیرُالمؤمنین علیّ بن أبی‌طالب: ”تزاوَروا و تذاکروا الحدیث، فإنّکم إلّا تفعلوا یَدرُسْ.“»²

[شدّت اهتمام بر حفظ و نشر حدیث و حکایتی در این رابطه]

 صفحه ١٤٩: «و اشتهرت بین العلماء عبارة ”تذاکروا الحدیث فإنّ الحدیث یُهیِّجُ الحدیث.“»

 صفحه ١٥٠، تعلیقه ١: «رویٰ سفیانُ بن عُیَینَة، قال: کان أبی صَیرَفیًّا بالکوفة، فرکبه الدَّین، فَحَمَلَنا إلی مکّةَ، فلمّا رِحْنا إلی المسجد لصلاة الظّهر و صرتُ إلی باب المسجد إذا شیخٌ علی حمارٍ، فقال لی: ”یا غلامُ! أمسک عَلیَّ هذا الحمار، حتّی أدخُلَ المسجد فأرکَعَ.“

 فقلت: ”ما أنا بفاعلٍ أو تُحدّثَنی!“

 قال: ”و ما تَصنعُ بالحدیثِ؟!“

 و استصغَرَنی، فقلتُ: ”حدِّثنی!“

 فقال: ”حدَّثنی جابرُ بن عبدِالله، و حدَّثنا ابن‌عبّاس“؛ فحدَّثنی بثمانیةِ أحادیثَ.

 فأمسکتُ حمارَه، و جعلت أتحفَّظْ ما حدّثنی به، فلمّا صلّی و خرج قال: ”ما