
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
226ثمّ انصرف أبوأیّوب إلی راحلته، فرکبها راجعًا إلی المدینة، فما أدرَکَتهُ جائزةُ مَسلَمَة بن مَخلَدٍ إلّا بعریشِ مصر.1
لقد خَشِیَ أبوأیّوب أن یکون نَسِیَ شیئًا من حدیث «سِتر المؤمن»، فأحبَّ أن یتأکَّد من ذلک، و یتثبَّتَ من صحّة ما یحفُظُه عن الرّسول الکریم، فرَحَل من الحجاز إلی مصرَ، یقطَعُ الفَیافی و القِفار فی سبیل ذلک!
و عن ابنعقیل أنّ جابر بن عبدالله حدَّثه: أنّه بلَغَه حدیثٌ عن رجل من أصحاب النّبیّ صلّی الله علیه (و آله) و سلّم، قال:
فابتَعتُ بعیرًا، فشدَّدتُ إلیه رَحلی شهرًا حتّی قَدِمتُ الشّام، فإذا عبدُالله بن أنیس، فبعَثتُ إلیه أنّ جابرًا بالباب، فرجع الرّسولُ فقال: جابُر بن عبدالله؟! فقلتُ: نعم، فَخَرج فاعتَنَقَنی.
قلت: حدیثٌ بلغنی لم أسمَعْه، خشِیتُ أن أموتَ أو تموتَ!
قال: سمعت النّبی صلّی الله علیه (و آله) و سلّم یقول: ”یَحشُر اللهُ العبادَ ـ أو النّاسَ ـ عُراةً، غُرلًا2، بُهمًا.“
قلنا: ما بُهمًا؟
قال:”لیس معهم شیءٌ، فیُنادیهم بصوتٍ یسمعه مَن بَعُد ـ أَحسَبُهُ قال: کما یسمَعُه مَن قَرُب ـ : أنا المَلِک! لا ینبغی لأحدٍ من أهل الجنّة [أن] یدخُلَ الجنة و أحدٌ من أهل النّار یطلُبُه بمَظلمةٍ؛ و لاینبغی لأحدٍ من أهل النّار [أن] یدخُلَ النّار و أحدٌ من أهل الجنّة یطلُبُه بمَظلمةٍ.“
- ـ معرفة علوم الحدیث، ص ٨؛ و جامع بیان العلم و فضله، ج ١، ص ٩٣ و ٩٤؛ و ذکره زهیر بن حرب فی کتابه العلم عن رجل و لم یذکر أباأیّوب الأنصاریّ، انظر، ص ١٨٧: ب، کما ذکر الخطیب مثله فی الجامع لأخلاق الرّاوی، ص ١٦٨: ب ـ ١٦٩: آ. (السّنّة قبلَ التدوین)
- ـ غُرلا: جمع «أغرل» و هو الّذی لم یختن. (السّنّة قبلَ التدوین)
