مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامه‌ها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
39[توضیحی از مرحوم علاّمه طهرانی دربارۀ اجازه‌نامۀ مرحوم شیخ آقا بزرگ طهرانی به ایشان1]
بسم الله الرّحمن الرّحیم
الحضرةُ الشیخ، الإمام2، ثقةُ الإسلام، حجّةُ الشریعة و مروّجُ الطریقة و شیخُ
- ـ امام شناسی، ج ١، ص ١٩٠: ایشان پدر عیال دائى‌زادۀ ما بودند؛ چون مرحوم آقا میرزا محمّد طهرانى صاحب كتاب مستدرك البحار ـ رحمة الله علیه ـ دائى پدر ما بودند و فرزند آن مرحوم كه به نام آقا میرزا مهدى شریف عسكرى طهرانى است، صبیّۀ مرحوم شیخ آقا بزرگ را تزویج كرده‌اند. (مرحوم علاّمه طهرانی قدّس سرّه)
- ـ لا یخفی أنّ الرّأی و المبنیٰ لسیّدنا الاستاذ آیة الله العظمی العلاّمة الطهرانی ـ قدّس الله نفسه الزکیّة ـ علی عدم جواز استعمال کلمة «الإمام» لغیر المعصومین من اهل بیت النّبی صلّی الله علیه و آله و سلّم؛ و ذکر هذا المطلب فی المجلّد الثامن عشر من سِفره القویم و کتابه المستقیم المسمّی بمعرفة الامام علیه السّلام. کما هو صار مصطلحًا من القاب بعض الاشخاص فی عصرنا هذا، و قد بذل جهده و صرف حَمیّته الاسلامیّة لتنفیذ و تثبیت هذا الامر العظیم الذّی هو ناموس الشّیعة و الاسلام؛ و مع الأسف الشّدید نری عدم اهتمام الأشخاص من ذوی العلم و غیرهم بهذا الأمر.
ولکنّ المذکور هیٰهنا بقرینة الالف و الّلام لیست الزّعامة الدّینیة و رعایة الشؤون الاجتماعیّة، بل من حیث انّ العالم المذکور المترجم له کان عبقریًّا فی فنّ الدّرایة و الرّجال و متضلّعًا فی سموّه بین الأقران و الأبدال صار امامًا لهم من هذه الحیثیّة؛ کما هو المصطلح و المتعارف بین النحویّین یقولون: سیبویه امام النحویّین، و الطّبری امام المورّخین، و الفخر الرازی امام المفسّرین، و هکذا. فعلی‌هذا لا یکون استعمال هذا اللّفظ فی هذا المقام مغایرًا لما رام ـ قدّس سرّه ـ من قبل فی تألیفاته القیّمة؛ کما نحن نعتقد بذلک أشدّ الإعتقاد و نراه دیننا و مذهبنا. (معلّق)