
مطلع انوار ج6
مباحث روایی تفسیری
جلد ششم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، تحقیقات، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «درایت الحدیث» و «علوم قرآن و تفسیر» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی تفسیری و حدیثی خواهد بود. اهم مباحث این مجلّد، شاملِ: • ابحاث روایی: مباحثی مبسوط پیرامونِ جعل حدیث، تحقیقی دربارۀ شروح صحیفه سجادیه، اثبات سندیتِ توقیع وارد در ماه رجب و پاسخ به شبهات سندی و محتوایی آن، و همچنین متن برخی اجازه نامهها و ذکر احادیث برگزیده. • ابحاث تفسیری و قرآنی: شامل مباحثی پیرامونِ عدم تحریف قرآن، حجیتِ قرائات قرآنی، جمع آوری قرآن، و همچنین مطالب متنوّع تفسیری.
مطلع انوار ج6
86بر نفع امام و مقتدای خود روایتی ساختهاند و بر ضرر دیگران نیز در حطّ درجۀ او روایتی ساختهاند؛ مثل روایت صفحه ٢٧٧:
«”سَیَأتی من بعدی رجلٌ یُقال له: النُّعمان بنُ ثابت، و یُکنَّی أباحنیفة، لَیَحیَیَنَّ دینُ الله و سُنّتی علی یدیه.“ (أخرجه الخطیب البغدادی فی تاریخه مجلّد ٢، صفحة ٢٨٩، من طریق محَمَّد بن یزید المُستملی الکذّاب الوضّاع، و قال: هو موضوع باطل.)»
و روایت صفحه ٢٧٩:
«”إنّ آدمَ افتخرَ بی و أنا أفتخِرُ برجل من اُمَّتی إسمُه نعمان و کُنیته أبوحنیفة، هو سراج اُمّتی.“ قال العجلونیّ: موضوع. (کشف الخفاء مجلّد ١، صفحة ٣٣)»
و روایت صفحه ٢٧٩ لأبی البَختَری الکذّاب، قال:
«”دخل أبوحنیفة علی جعفر بن محَمَّد الصادق، فلمّا نظر إلیه جعفرٌ قال: کأنّی أنظُرُ إلیک و أنت تُحیی سنّةَ جدّی صلّی الله علیه (و آله) و سلّم بعد ما اندَرَسَت، و تکون مَفزَعًا لکلّ ملهوف، و غِیاثًا لکلّ مهموم، بک یَسلُکُ المُتِحیِّرون إذا وَقَفوا، و تَهدیِهم الواضحَ من الطریق إذا تَحیَّروا؛ فلک من الله العَونُ و التوفیق حتّی یسلُکَ الرّبانیّون بک الطّریق.“ (أخرجه الخطیب الخوارزمیّ فی مناقب أبیحنیفة مجلّد ١، صفحة ١٩، عن أبیالبختری)»
[اعتقاد مردم به اعلم بودن ابوحنیفه از رسول خدا و طعن گروهی در مقابل]
و در [الغدیر، جلد ٥] صفحه ٢٨٠ چند قضیّه آورده است که مردم أبوحنیفه را از رسول الله أعلم میدانستند،1 و در مقابل جماعتی او را طعن کردهاند؛ مثل ابوعبدالله محمّد بن اسماعیل بخاری صاحب الصحیح، فقال فی کتابه فی
- ـ الغدیر، ج ٥، ص ٤٥٣.
