مطلع انوار ج6

یحیی بن سعید: ”فی نفسی منه شیءٌ“ و قال: ”ما کان کذوبًا“ (تهذیب التهذیب، مجلّد ٢، صفحة ١٠٣)، و وثَّقه الشّافعیّ و ابنُ‌معین و ابن أبی‌خُثَیمة و أبوحاتم و ابنُ‌عَدیٍّ و ابنُ‌حبّان و النَّسائی و آخَرون.

 نعم، قال أبوحاتم بنُ حبّان البُستی: ”یَروی علیُّ بنُ موسی الرّضا ـ الإمامُ الطّاهر ـ عن أبیه العجائب، کأنّه یَهِمُ و یُخطئ.“ [انساب السمعانی فی باب الرّاء و الضّاد؛ تهذیب التهذیب، مجلّد ٧، صفحة ٣٨٨]

 نعم، ضَعَّف ابنُ‌الجوزیّ الإمامَ الطّاهرَ الحسن بن علیّ بن محَمَّد العسکری فی الموضوعات، کما فی لسان المیزان مجلّد ٢، صفحة ٢٤٠.

 ﴿فَوَيۡلٞ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتۡ أَيۡدِيهِمۡ وَوَيۡلٞ لَّهُم مِّمَّا يَكۡسِبُونَ﴾¹.»

بعضی از روایاتی را که به رسول الله بسته‌اند

 در الغدیر جلد ٥ از صفحه ٢٩٧ تا ٣٣٠، یکصد مورد از مواردی را که به رسول الله حدیثی را بسته‌اند و نسبت داده‌اند یکایک ذکر کرده است ـ‌ در مناقب ابوبکر و عمر و معاویة و عثمان و غیرهم ـ آنگاه از کتب رجال و حدیث اهل تسنّن همچون طبری و میزان الإعتدال و غیرهما، تصریح آنان را به بطلان این احادیث آورده است.

  از جمله در صفحه ٣٠١ و ٣٠٢ آورده است:

 «١٠. عن أنسٍ قال: لمّا خَرَجَ رسولُ الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم من الغار، أخذ أبوبکر بغِرزه، فنَظَر النبیُّ صلّی الله علیه و [آله و] سلّم إلی وجهه فقال: ”یا أبابکر ألا أُبشِّرُک؟“ قال: بلیٰ فِداک أبی و اُمّی! قال: ”إنَّ الله یتجلّیٰ یومَ القیامة للخلایق عامّةً و یتجلّیٰ لک خاصَّةً.“»