مطلع انوار ج7

در مکّۀ معظّمه نقل نمودند¹.²

[ماءُ زمزمَ لِما شُرِبَ له]

 آب زمزم را انسان به هر نیّت و برای وصول به هر مرادی بخورد به آن مراد می‌رسد؛ و می‌توان گفت خاصّۀ او حوائج مختلفۀ ناس است علی حسب اختلاف مقاصدِهم. قال النبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم: «ماءُ زَمزَمَ لِما شُرِبَ لَه.»³

 قال الشّهید الثّانی فی شرح اللمعة الدمشقیّة فی کتاب الحجّ، بعد نقله لهذه الرّوایة: «فینبغی شُربُه للمهمّات الدینیّة و الدنیویّة، فقد فعله جماعةٌ من الأعاظم لمطالبَ مهمّةٍ فنالوها، و أهمّها طلب رضا الله و القرب منه و الزلفیٰ لدیه، و یستحبّ مع ذلک حمله و إهداؤه.»⁴ ـ انتهی.⁵

[حکم أمیرالمؤمنین علیه السّلام دربارۀ زیورآلات کعبه]

 در باب حِکم نهج البلاغة، صفحه ٢٠١ از طبع محشی به حاشیه محمّد عبده وارد است که:

 «و رُوی أنّه ذُکر عند عمرَ بن الخطّاب فی أیّامه حَلْیُ الکعبة و کثرتُه، فقال قومٌ: لو أخذتَه فجهّزت به جیوشَ المسلمین، کان أعظمَ للأجر، و ما تصنَعُ الکعبةُ بالحَلی؟ فهَمَّ عمرُ بذلک، و سأل أمیرَالمؤمنین علیه السّلام، فقال علیه السّلام: