جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهمترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهمالسلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
123میکنند و به جُدَّه1 میآیند, و نیز کسانی که با طیّاره به جُدَّه میروند، میقاتی در پیش ندارند؛ و از جُدَّه نیز نمیتوان محرم شد، چون نه میقات است و نه محاذی آن.
و آنچه را که ناخدایان کشتی در بحر أحمر گفتهاند که: «نقطهای در ساحل دریا بین قمران و جُدَّة، محاذی یلملم است.» آن محاذات مورد نظر برای حال إحرام نیست؛ زیرا معنای محاذات برای احرام شخصی که به جهت مکّه میرود و در سو و سمت قبله حرکت دارد، آن است که میقات یا در طرف راست و یا در طرف چپ او واقع شود, و بین او و میقات و مکّه یک مثلّث قائم الزّاویهای تشکیل گردد که زاویۀ قائمۀ آن بین خطّ واصل از مکّه تا نقطۀ محاذات، و بین خطّ واصل از نقطۀ محاذات تا میقات بوده, و وتر مثلّث بین میقات و مکّه قرار گیرد.محاذاتی که ناخدایان میگویند، طوری است که یلملم و قبله هر دو در یک جهت با تفاوت کمی واقع میشود؛ و این منتج فائدهای از جهت نُسْک نیست. یلملم در جنوب مکّه است؛ زیرا میقات اهل یمن است، و یمن در جنوب شرقی مکّه واقع است. و جُدَّه در مغرب مکّه است. و ناسک که در جُدَّه رو به مکّه میایستد هیچگاه محاذات با یلملم را پیدا نخواهد کرد؛ و در بین راه حتّی در حَدَّه
- در معجم البلدان آورده است که: «جُدَّة بالضّم و التّشدید: بَلَدٌ علی ساحل بحر الیَمَن؛ و هی فرضة مکّة، بینها و بین مکّه ثلاث لیالٍ من الزمخشری. و قال الحازمی: بینهما یوم و لیلة ... و بجُدَّة ولد جُدَّة بن حزم بن ریّان بن حلوان بن عمران بن الحاف بن قضاعة، فسمّی جُدَّة باسم الموضع.»

