جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهمترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهمالسلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
138٥. و خبر الحسن بن علیّ بن شُعبة المرویّ عن تُحف العقول عن الرّضا علیه السّلام فی کتابه إلی المأمون:
”والجهادُ واجبٌ مع إمامٍ عادلٍ، و من قاتَلَ فقُتل دونَ مالِه و رَحلِه و نَفسِه، فهو شهید. و لا یَحِلّ قتلُ أحدٍ من الکفّار فی دار التقیّة1 إلّا قاتلٍ أو باغٍ، و ذلک إذا لم تَحذَر علی نفسک؛ و لا أکلُ الأموال2 من المخالفین و غیرهم. و التقیّة فی دار التقیّة واجبةٌ. و لا حِنثَ علی مَن حلف تقیّةً یَدفَع بها [ظلمًا] عن نفسه.“3
٦. و خبر محمّد بن عبدالله السَّمَندَرِیّ قلت لأبیعبدالله علیه السّلام: إنّی أکون بالباب ـ یعنی بابٍ من الأبواب ـ فیناذون السّلاحَ، فأخرُجُ معهم؟!
فقال: ”أرایتَکَ إن خرجتَ فأسَرتَ رجلًا فأعطَیتَه الأمان و جعلتَ له من العهد4 ما جعَله رسولُ الله صلّی الله علیه و آله للمشرکین، أکان یَفُون ذلک به؟!“
قال: لا و الله، جُعلتُ فداک! ما کان یَفُون لی!
قال: ”لا تَخرُج.“ ثمّ قال لی: ”أما إنّ هناک السّیفَ.“5
٧. و خبر الحسن بن العبّاس الحریش عن أبیجعفر الثّانی علیه السّلام فی حدیثٍ طویلٍ فی بیان ﴿إِنَّآ أَنزَلۡنَٰهُ﴾، قال: ”و لا أعلم فی هذا الزّمان جِهادًا إلّا الحجَّ و
- وقی یَقی وقایةً و وَقیًا و وَاقیةً وَ وقَّی فلانًا: صانه و ستره عن الأذی. تَقَی یَتقِی تُقًی، و تِقاءً و تقیَّةً: بمعنی اتّقَی. اتّقی اتّقاءً و تَوَقَّی توقّیًا فلانًا: حَذِرَه و خافه، تَجَنَّبه.
- خ ل: أموال الناس.
- تحف العقول، ص ٤٢٠؛ وسائل الشّیعة، ج ١٥، ص ٤٩، با قدری اختلاف.
- خ ل: العقد.
- وسائل الشّیعة، ج ١٥، ص ٤٨، با قدری اختلاف.

