جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهم‌ترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهم‌السلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
158«همۀ محدّثین نقل کرده‌اند: ”مَن أحدث فی أمرنا ما لیس منه، فهو رَدٌّ.“»1 و بیهقی در شعب الإیمان آورده است: «مَن وَقّر صاحِبَ بدعةٍ، فقد أعان علی هَدْم الإسلام.»2
[موارد حرمت اطاعت از حاکم در کلام أمیرالمؤمنین علیه السّلام به خوارج]
در أحکام السّلطانیّة، فرّاء، صفحه ٥٤ گوید:
«و قد عَرَض قومٌ من الخوارج لعلیٍّ رضی الله عنه (علیه السّلام) بمخالفة رأیه، و قال أحدُهم و هو یَخطُب علی مِنبَره: ”لا حُکمَ إلّا لِلّهِ تعالی“؛ فَقال علیٌّ:
”کلمةُ حقٍّ أُریدَ بها باطلٌ. لکم علینا ثلاثٌ: لا نَمنَعُکم مساجدَ الله أن تَذکُروا فیها اسمَ الله؛ و لا نَبدؤُکم بقتالٍ؛ و لا نَمنعکم الفَیءَ مادامَت أیدیکم معنا.“3»
و در صفحه ٥٥ گوید: «لقول النّبیّ صلّی الله علیه (و آله) و سلّم:
”لا یَحِلُّ دَمُ امرِئٍ مسلِمٍ إلّا بإحدَی ثلاثٍ: کُفرٍ بعدَ إیمانٍ؛ و زِنًا بعد إحصانٍ، و قتلِ نفسٍ بغیر نفسٍ.“4»5
[شرایط حاکم]
در تنبیه الأُمّة و تنزیه الملّة، طبع حروفی، در مقدّمۀ مرحوم طالقانی، صفحه ٩ و نیز در تعلیقۀ صفحه ٦٢ آورده است که: حضرت سیّدالشّهداء علیه السّلام به اهل کوفه نوشتند که:
- الطرائف، ج ٢، ص ٤٥٦، با قدری اختلاف.
- جنگ ١٨، ص ١٥١.
- مستدرک الوسائل، ج ١١، ص ٦٥، با قدری اختلاف.
- رواه البخاریّ و مُسْلم و أبوداود، ج ٢، ص ٣٣٠، با قدری اختلاف؛ و التّرمذیّ و النّسائیّ عن عبدالله بن مسعود رضی الله عنه.
- جنگ ١٨، ص ١٥٧.