مطلع انوار ج7

پرک [بزرک] می‌ریخت. دید خیلی بدی او معلوم می‌شود، کاغذ زرد را برداشت روی آن ریخت و به مشتری نشان داد.

  فردای قیامت مطفِّف را در میان دو کوه از آتش جای دهند؛ به او بگویند: این دو کوه را وزن کن!

  سوره الأعراف (٧) آیه ٨٥، جزء ٨:

 ﴿وَإِلَىٰ مَدۡيَنَ أَخَاهُمۡ شُعَيۡبٗا قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥ قَدۡ جَآءَتۡكُم بَيِّنَةٞ مِّن رَّبِّكُمۡ فَأَوۡفُواْ ٱلۡكَيۡلَ وَٱلۡمِيزَانَ وَلَا تَبۡخَسُواْ ٱلنَّاسَ أَشۡيَآءَهُمۡ وَلَا تُفۡسِدُواْ فِي ٱلۡأَرۡضِ بَعۡدَ إِصۡلَٰحِهَا ذَٰلِكُمۡ خَيۡرٞ لَّكُمۡ إِن كُنتُم مُّؤۡمِنِينَ * وَلَا تَقۡعُدُواْ بِكُلِّ صِرَٰطٖ تُوعِدُونَ وَتَصُدُّونَ عَن سَبِيلِ ٱللَهِ مَنۡ ءَامَنَ بِهِۦ وَتَبۡغُونَهَا عِوَجٗا وَٱذۡكُرُوٓاْ إِذۡ كُنتُمۡ قَلِيلٗا فَكَثَّرَكُمۡ وَٱنظُرُواْ كَيۡفَ كَانَ عَٰقِبَةُ ٱلۡمُفۡسِدِينَ﴾.¹

 (﴿مَدۡيَنَ﴾: هو ابنُ إبراهیم الخلیل صلواتُ اللَه علیهما، و المراد هنا: القبیلة.

 شُعَیب: هو شُعَیبُ بنُ مَیکِیل.)

 دو کیل داشتند: یکی بزرگ، نان می‌خریدند؛ و یکی کوچک، نان می‌فروختند.

 بیّنه گفتند: «کوه از برای تو سر فرود می‌آورد، بر آن بالا می‌رفت.»

 (البَخسُ: النّقص.

 ﴿تُوعِدُونَ﴾: أی تُخَوِّفون النّاسَ و تَصُدّونهم عن السّیر أو عن الهدایة.)

 فرق میان میزان و مکیال؟²