مطلع انوار ج7

 ٦. قال صلّی الله علیه و آله و سلّم: «ما رفع أحدٌ صوتَه بغناءٍ إلّا بعث اللَهُ شَیطانَین علی مَنکِبَیه، یضربان بأعقابهما [علی صَدره] حتّی یُمسِک.»¹

 ٧. قال أبو‌عبدالله [علیه السّلام]: «بیتُ الغناء لا تُؤمَن من الفجیعة، و لا تُجابُ فیه الدّعوةُ، و لا یَدخُله المَلَک.»²

 ٨. تفسیر أبوالفتوح:

 «محمّد بن منکدر گفت: در اخبار شنیدم که خدای تعالی روز قیامت گوید: ”کجایند آنان که سمع‌های خود را منزّه داشتند از لهو و مزامیر شیطان؟ ایشان را در ریاض برید!“ فرشتگان را گوید: ”بندگان مرا حمد و ثناء و تمجید بشنوانید و بگویید: ﴿أَلَّا خَوۡفٌ عَلَيۡهِمۡ وَلَا هُمۡ يَحۡزَنُونَ﴾.³“»⁴

 ٩. تفسیر أبوالفتوح:

 «رسول صلّی الله علیه و آله فرمود که: ”خدای تعالی مرا فرستاد تا هُدی و رحمت عالمیان باشم؛ و مرا امر فرمود تا مزامیر و معازف و اوتار و بتان را محو کنم.“»⁵

 ١٠. عن نَوفٍ البِکالیّ عن أمیرالمؤمنین علیه السّلام فی حدیث: «یا نَوفُ! إیّاک أن تکونَ عَشّارًا⁶ أو شاعرًا أو عَریفًا أو صاحبَ عَرطَبةٍ (و هی الطّنبور) أو صاحبَ کُوبَةٍ (و هو الطَّبل)! فإنّ نَبیَّ اللَه خرج ذاتَ لیلة فنظر إلی السّماء، فقال: أما إنّها السّاعةُ