جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهم‌ترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهم‌السلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
41٢. شرائط مفتی
در اینکه إفتاء احتیاج به نور باطن دارد
حضرت آقای حاج شیخ محمّد‌‌رضا مهدوی دامغانی، آقازادۀ حاج شیخ کاظم دامغانی ـ دامت برکاتهما ـ نقل کردند از پدرشان از مرحوم آقای میرزا مهدی اصفهانی مقیم خراسان که می‌گفته است که در روایت وارد است که:
«لا یَحِلّ الفُتیا إلّا لمَن یَستفتی بصَفایا سِرِّه من الله.»
و بنده‌زاده آقای حاج سیّد محمّد‌محسن طهرانی از آقای حاج سیّد عبدالله موسوی ـ دام توفیقهما ـ حکایت کردند که ایشان از مرحوم آقای حاج میرزا مهدی الهی قمشه‌ای نقل می‌کرده‌اند که او این‌طور می‌فرموده است:
«لا یَحِلُّ الفتیا إلّا لمَن یَستفتی بصَفاءِ سِرِّه من الله.»1
راجع به فتوا دادن و شرایط مفتی
در مصباح الشّریعة، باب ٦٣، صفحه ٤١ گوید:
«قال الصّادقُ علیه السّلام: ”لا تَحِلُّ الفُتیا لِمَن لا یَستَفتی2 مِنَ اللهِ عزّوجلّ بِصَفاءِ سِرِّه، و إخلاصِ عَمَلِه و عَلانیَتِه، و بُرهانٍ من رَبِّهِ فی کُلِّ حال؛ لأنّ مَن أفتَی
- جنگ ٦، ص ٢٢١.
- خ ل: یصطفی.