جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهم‌ترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهم‌السلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
45٣. مبانی استنباط احکام از نظر شیعه و عامّه
سدّ باب اجتهاد دربارۀ عامّه مفید است، چون فتح باب برای آنان ایجاد کثرت أقوال و اختلاف می‌کند
[الشیعة و التشیّع] صفحة ٨٧:
«و أجاز السّنّة أن یقلّد الجاهلُ فی الأحکام الشّریعة العالمَ المیّت. و أکثر الإمامیّة علی عدم الجواز.
قال السّیّد محسن الأمین فی الجزء الأوّل من أعیان الشّیعة [صفحة ١١٢]:
إنّ سدَّ باب الاجتهاد عندَ السُّنَّة أقربُ إلی المصلحة ما داموا عاملین بالرّأی؛ لأنّ العملَ به یستدعی تعدّد الأقوال، و إشاعةَ الخلافات و المنازعات. أمّا فتحه عند الشّیعة فلا یستدعی شیئًا من ذلک؛ لأنّ مدارک الأحکام عندَهم ترتکز علی أساسٍ معیّنٍ و محدّد.
و فات السّیّدُ ـ رحمه الله ـ أنّ فَتحَه عند الشّیعة جرّأ الکثیر من جُهّالهم علی انتحاله کِذبًا و افتراءً.»
صفحة ٨٨: «قال الإمامیّة: ”إنّ لِلّ‍ه فی کلّ واقعةٍ حُکمًا معیّنًا؛ فمن ظفر به، فهو المصیب، و له أجران أو أکثر. و مَن أخطأ، فهو المجتهد المخطِئ، و له أجرٌ واحدٌ