جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهم‌ترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهم‌السلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
87ما نصنع بمواعظه و قد أحدثَ ما أحدث! فقدّم الخطبتین، لیَقِفَ النّاسُ انتظارًا للصّلاة.“»1و2
[حکم برخاستن شخصی از مجلس خود و مراجعت به آن مکان در نماز جمعه]
در کتاب مختلف علاّمه حلّی، صفحه ١٠٨، در باب صلاة جمعه، راجع به برخاستن شخصی از مجلس خود و مراجعت به آن مکان فرموده است:
«مسألةٌ: قال الشیخ فی المبسوط: ”لو قام من موضعه لحاجةٍ ثمّ عاد، کان أحقَّ بمکانه من غیره.“ و الوجه عندی خلافُه.
لنا أنّ المقتضی للأولویّة ـ و هو الجلوس و شُغلُ المکان به ـ قد زال، فیزولُ الحکم. احتجّ: بأنّه کان أولی، فتَثبُت له الأولویّة عملًا بالاستصحاب الواقع. و الجواب: أنّ الأولویّة تَثبُت لمعنیً، و قد زال.»3 ـ انتهی.4
در استحباب حضور به جماعت عامّه کالخاصّه
مرحوم شهید (ره) در دروس در باب صلاة جماعت در درس سوّم از این باب در ضمن مسائلی فرموده است:
«و یُستحبّ حضورُ جماعةِ العامّة کالخاصّة، بل أفضل؛ فقد رُوی: ”مَن صلّی
- جنگ ١٨، ص ١٧٧.
- جهت اطّلاع بیشتر پیرامون نماز جمعه و احکام و مسائل آن، رجوع شود به صلاة الجمعة، رسالة فقهیّة فی وجوب صلاة الجمعة عینًا و تعیینًا، تألیف حضرت علاّمه آیة الله حاج سیّد محمّد حسین حسینی طهرانی رضوان الله علیه.
- مختلف الشیعة، ج ٢، ص ٢٣٥.
- جنگ ٧، ص ١١٨.