جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» می‌باشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهم‌ترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهم‌السلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
88معهم فی الصَّفِّ الأوّل، کان کمَن صلّی خَلفَ رسول الله صلّی الله علیه و آله فیه.“1 و یَتأکّد مع المجاورة. و یَقرء فی الجهریّة سِرًّا و لو مثلَ حدیث النَّفس، و تَسقُط لو فَجَأهُ رکوعُهم، فَیَتِمُّ فیه إن أمکن، و إلّا سقط.»2و3
[العلّة الّتی من أجلها صار خیر الصّفوف فی الصّلاة المقدّمُ]
در علل الشرایع، جلد اوّل، صفحه ٣٠٦، کتاب اموات، باب ٢٥٢: «العلّة الّتی من أجلها صار خیر الصّفوف فی الصّلاة المقدَّمَ، و خیرُ الصّفوف فی الجنائزِ المؤخّر» آورده است:
«با اسناد متّصل خود از إسماعیل بن أبی‌زیاد از جعفر بن محمّد عن أبیه عن آبائه عن علیّ بن أبی‌طالب علیهم السّلام عن النّبی صلّی الله علیه و آله و سلّم قال: ”خیر الصفوف فی الصّلاة المقدّم، و خیر الصّفوف فی الجنائز المؤخّر.“ قیل: یا رسولَ الله، و لِمَ؟ قال: ”[صار] سترةً للنّساء.“»4
- وسائل الشیعة، ج ٦، ص ٣٠٣.
- الدّروس الشرعیة فی فقه الإمامیّة، ج ١، ص ٢٢٤.
- جنگ ٧، ص ٤٣٦.
- جنگ ٦، ص ١٦٩.