جلد هفتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوعِ «فقه و اصول» میباشد که گردآوری چنین مباحثی در کنار هم که برخی مزیّن به تحقیقاتِ عمیق مرحوم مؤلّف و مرحوم معلّق است، برای اهل علم و فضل شکافندۀ افقی جدیدی در مبانی فقهی و اصولی خواهد بود. مهمترین مباحث این مجلّد: • کیفیت تطهیر اشیاء و لوازم بیمارستان، وجه شهادت به ولایت در اذان و اقامه، عدم جواز فتک و ترور، مباحثی در باب ولایت و حکومت • رسائلی پیرامونِ حرمت غناء، حرمت بازی با شطرنج، حرمت ربا، جواز حق التألیف، عدم جواز قضاوت زنان، استحباب اکیدِ مهرالسنة، جواز طواف به دور قبور اهل بیت علیهمالسلام • مباحثی در فقه اهل سنت و نقد و بررسی آن. • مباحثی در اصول فقه و قواعد فقهیه؛ همچون بررسی احادیث «مَنْ بَلَغ»، و بررسی «حدیث رفع»؛ و دیگر مطالب متنوّع فقهی و اصولی. • و همچنین برگزیده برخی کتب فقهی و اصولی.
مطلع انوار ج7
94قال: صدقت یا محمّد!»1و2
[روایتی دیگر در فلسفۀ روزه]
قال فی المحجّة البیضاء، مجلّد ٢، صفحة ١٣٥:
«فقد روی عن الحسن بن الحسن أنّه مرّ بقومٍ یومَ العید و هم یَضحَکون فقال: ”إنّ اللهَ عزّوجلّ جعل شهرَ رمضانَ مِضمارًا لخلقِه، یَستبقون فیه لطاعته؛ فسبَق أقوامٌ فَفازوا، و تخلَّفَ أقوامٌ فخابوا. فالعَجَبُ کلُّ العَجَب للضّاحک اللّاعب فی الیوم الّذی فاز فیه المُسارعون، و خاب فیه المُبطِلون! أما واللهِ لو قد کُشف الغِطاء، لاشتغل المُحسن بإحسانه، و المُسیءُ عن إساءته.“
أی کان سرورُ المقبول یشغَله عن اللَعِب، و حَسرَةُ المردود تسُدّ علیه بابَ الضحک.
أقول: و هذا الخبر رواه فی الفقیه فی کتاب الصلاة عن الحسن بن علیّ علیهما السّلام،3 و فی کتاب الصّوم عن الحسین بن علیّ علیهما السّلام بأدنیٰ تغییرٍ فی اللفظ.4» ـ انتهی.5
دعای هنگام افطار
دعای موقع افطار کما آنکه در جامع عبّاسی، صفحه ٧٧ نقل میفرماید:
- بحار الانوار، ج ٩٣، ص ٣٦٨.
- جنگ ١، ص ١٨.
- من لا یحضره الفقیه، ج ١، ص ٥١١.
- همان، ج ٢، ص ١٧٤.
- جنگ ٥، ص ١٤٩.

