مطلع انوار ج8

أبی‌عبدالله علیه السّلام قال: ”ألا فحاسِبُوا أَنفُسَکم قبلَ أن تُحاسَبُوا؛ فإنّ فی القیامة خَمسِین مَوقِفًا، کُلُّ مَوقِفٍ مِثلُ ﴿أَلۡفَ سَنَةٖ مِّمَّا تَعُدُّونَ﴾.¹“ ثم تَلا هذه الآیةَ﴿فِي يَوۡمٖ كَانَ مِقۡدَارُهُۥ خَمۡسِينَ أَلۡفَ سَنَةٖ﴾².»³

 أقول: قد وَرَدَ غیرُ هذه الروایة أیضًا، و بهذا یُجمَع بین الآیات المتقدّمة، فلا تَغفَل. «الطّهرانی»⁴

[نهی پیغمبر اکرم از استحمام و استشفاء به چشمه‌های آب گرم]

 در بحارالأنوار، طبع حروفی، جلد 8، صفحه 315 از کافی، از علی، از پدرش، از هارون، از ابن صدقة، از حضرت صادق علیه السّلام روایت می‌کند که:

 «قال: ”نَهَی رسولُ الله صلّی الله علیه و آله عن الاستشفاءِ بالحَمِّیات، و هی العیونُ الحَارَّةُ الّتی تکون فی الجِبال الّتی تُوجَد فیها روائحُ الکِبرِیت؛ فإنَّها مِن فَوحِ جَهَنَّمَ.“ (فروع کافی، مجلّد 2، صفحة 188). 

 بیان: قال الجَزَری: الْحَمَّة عینُ ماءٍ حارٍّ یَستشفی به المریضُ. و قال: فیه شدّةُ الحَرّ مِن فَوحِ جهنّم، أی: شدّةُ غَلَیانِها و حَرِّها. و یُروَی (فیح) بالیاء.»⁵

[نهی امام صادق علیه السّلام از پوشیدن لباس اهل نار]

 در بحارالأنوار، طبع حروفی، جلد 8، صفحه 312 از علل ‌الشرایع، از پدرش،