مطلع انوار ج8

 «قال رَسولُ الله صلّی الله علیه (و آله) و سلّم: ”لیَأتِیَنّ علی الناس زَمانٌ لا یَسلَمُ لِذی دِینٍ دِینهُ إلّا مَن فَرَّ بدِینه مِن قَریةٍ إلی قَریةٍ و مِن شاهقٍ إلی شاهقٍ و مِن حَجَرٍ إلی حَجَرٍ کالثّعلبِ بِأشبالِه“»

 إلی آخر حدیث که بسیار لطیف و دقیق است و این حدیث را شیخ بهائی در اربعین و حاجی سبزواری در حاشیۀ مبحث اخلاق منظومه با مختصر تفاوتی در لفظ آورده است¹.²

[حدیث امام صادق علیه‌السّلام به مفضّل راجع بعدم سکونت در شهر طهران]

 در منتخب التواریخ تألیف مرحوم حاج سیّد هاشم خراسانی، در صفحۀ 845 راجع به علامات ظهور حضرت ولیّ عصر روحی فداه می‌فرماید:

 چنانچه از علاّمۀ مجلسی، از مفضّل بن عمر، از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده؛ فرمود:

 یا مُفَضَّلُ! أ تَدرِی أینَ ما وَقَعَت الزَّوراءُ؟ قُلتُ: اللَهُ و حُجَّتُه أعلَمُ. فقال: اعْلَمْ یا مُفَضَّلُ! أنّ فی حَوالِیَ الرِّیِّ جَبَلاً أسوَدًا ابتُنِیَ فی ذیلِه بَلدَةٌ تُسَمَّی بالطِّهرانِ، و هی دارُ الزَّوراءِ الَّتی تکون قُصورُها کقُصورِ الجَنَّةِ و نِسوانُها کحُورِ العِینِ.

 و اعْلَمْ یا مُفَضَّلُ! إنَّهُنَّ یَتَلَبَّسنَ بلِباسِ الکُفّارِ، و یَتَزَیَّنَّ بزِیِّ الجَبابِرَةِ، و یَرکَبنَ السُّروجَ، و لا یَتَمَکَّنَّ لأزواجِهنَّ، و لا تَفِی مَساکِنُ الأزواجِ لَهُنَّ، فیَطلُبنَ الطَّلاقَ مِنهم، و یَکتَفِی الرِّجالُ بالرِّجالِ و النِّساءُ بالنِّساءِ، و تَشَبَّهَ الرّجالُ بالنِّساءِ و النِّساءُ بالرّجالِ؛ فإنَّکَ إن تُرِدْ حِفظَ دینِک فلا تَسکُن فی هذه البَلدَةِ و لا تَتَّخِذها مَسکَنًا لأنّها