مطلع انوار ج8

 و این روایت از طریق عامّه بدین عبارات است و امّا از طریق خاصّه بدین عبارات است:

 «خُلِقَ النّاسُ مِن أشجارٍ شتَّی، و خُلِقتُ أنا و علیُّ بن أبی‌طالب مِن شَجَرةٍ واحدةٍ. فما قَولُکم فی شَجَرةٍ أنا أصلُها، و فاطمةُ فرعُها، و علیٌّ لَقاحُها، و الحسنُ و الحسینُ ثِمارُها، و شیعتُنا أوراقُها؟ فمَن تَعلَّقَ بغُصنٍ مِن أغصانِها ساقَتْه إلی الجنَّة، و مَن تَرَکَها هَوَی فی النّار» (الغدیر، مجلّد 3، صفحة 8 و 9).

 8. قال رَسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: «یا علیُّ، إنّ أوّلَ أربعةٍ یَدخُلون الجنَّةَ: أنا و أنت و الحسنُ و الحسینُ، و ذَرارینا خلفَ ظُهُورِنا، و أزواجُنا خلفَ ذَرارینا، و شیعتُنا عن أیمانِنا و عن شَمائلِنا» (طبرانی از ابورافع؛ و ابن عساکر از علی علیه السّلام در تاریخ خود، جلد 4، صفحه 318؛ و در صواعق، صفحه 96؛ و تذکره سبط ابن جوزی، صفحه 31؛ و مجمع الزوائد، جلد 9، صفحه 131؛ و کنوز الحقائق در هامش جامع صغیر، جلد 2، صفحه 16).

 و فی لفظٍ: «أما تَرضیٰ أنّک معی فی الجنّةِ، و الحسنَ و الحسینَ و ذُرّیّتَنا خلفَ ظُهُورنا؟!» الحدیث (أخرجَه أبوسعید فی شرف النّبوة کما فی الرّیاض النضرة، مجلّد 2، صفحة 209).

 9. قال رَسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم: «إنَّ هذا و شیعتَه هم الفائِزون یومَ القیامة» (مصادر این حدیث همان مصادر حدیث اول است که در صفحه 146 از همین مجموعه؛ از جلد 2 الغدیر صفحه 57 و 58 آوردیم).

 10. قال رَسولُ اللهِ صلّی الله علیه و آله و سلّم فی خُطبةٍ له: «أیُّها النّاسُ، مَن أبغَضَنا أهلَ البیت، حَشَرَه اللهُ یومَ القیامة یَهودیًّا». فقال جابرُ بن عبدالله: یا رَسولُ الله، و إن صامَ و صَلَّی؟! قال: «و إن صامَ و صَلَّی و زَعَمَ أنَّه مُسلِمٌ و احتَجَر بذلک