مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
150روایات وارده از طریق عامّه بر آنکه مبغض علیّ اولاد زناست
فَنْجکِرْدِی در 433 متولّد و در 513 وفات کرده است. و از اشعار اوست:
*** إذا ذکرتَ الغُرَّ مِن هاشمٍتنافَرَت عنک الکِلابُ الشّاردِةُ *** فقُل لمَن لامَک فی حُبِّه:خانَتْک فی مَولودِک الوالدةُ1 مرحوم أمینی به دنبال این رباعی دوازده روایت با اسناد صحیح و قویّ از طریق عامّه آورده است که همگی به خوبی و روشنی دلالت دارند بر اینکه هرکس محبّت علی را در دل نداشته باشد، و یا بغض او را داشته باشد، مادرش به او خیانت کرده است، و او از نطفۀ صحیح منعقد نشده است. این روایات دارای مضامین عجیب و قابل ملاحظه‌ای است و در صفحات 322 تا 324 از الغدیر، جلد 4 آمده است.2
أشعار شافعی و صاحب بن عُبّاد بر آنکه مُبغض علی در نطفه‌اش خلل است
[الغدیر، جلد 4، صفحه 324]:
و قد رَوَی شیخُ الإسلام الحمّوئی فی فرائده فی الباب الثانی و العشرین مِن طریق أبی‌الحسن الواحدی بإسناده، و الزرندی فی نظم دُرَر السمطین عن الربیع بن سلمان، قال: قیل للشّافعیّ: إنّ قومًا لا یَصبِرون علی سماعِ فضیلةٍ لأهل البیت، فإذا أراد أحدٌ أن یذکرَها یقولون: هذا رافضیٌّ! قال: فأنشأ الشافعیُّ یقول:
*** إذا فی مجلسٍ ذَکَروا علیًّاو سِبطَیه و فاطمةَ الزَّکیَّة *** فأجری بعضُهم ذکریٰ سواهمفأیقِنْ أنَّه لَسَلَقْلَقِیَّة - ـ الغدیر، ج 4، ص 321.
- ـ جنگ 15، ص 227.