
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
151*** إذا ذکروا علیًّا أو بَنِیهتشاغل بالرِّوایات الدنیَّة *** و قال: تجاوَزُوا یا قوم! هذافهذا مِن حدیث الرَّافضیّة *** برئتُ إلی المُهَیمِن مِن أُناسٍیَرَونَ الرَّفضَ حُبَّ الفاطمیّة *** [علی آلِ الرسولِ صلاةُ ربّیو لعنتهُ لتلک الجاهلیّة]1 و صاحب بن عبّاد در این موضوع سروده است:
*** بحُبِّ علیٍّ تزول الشّکوکُو تَصفُو النفوسُ و یَزکُو النِجارُ *** فمهما رأیتَ محبًّا لـهفَثَمَّ العَلاء و ثَمَّ الفَخارُ *** و مهما رأیتَ بغیضًا لـهففی أصلِه نَسَبٌ مُستعارُ *** فمهِّدْ علیٰ نُصبِه عُذرَهفحیطانُ دارِ أبیه قِصارُ و نیز صاحب بن عبّاد گوید:
*** حبُّ علیِّ بن أبیطالبفرضٌ علیٰ الشّاهد و الغائبِ *** و اُمُّ مَن نابَذَه عاهرٌتَبذُلُ للنَّازِلِ و الرّاکبِ در الغدیر، جلد 4، از صفحه 326 تا صفحه 337 در ترجمۀ احوال و غدیریّه و اشعار ابن منیر طَرابلسی2 بحث میکند. تولّدش در 473 و فوتش در 548 بوده است.
قصیدۀ او به قصیدۀ تَتَرِیّه معروف است چون غلامی را که از تاتار بود و در نزد او بسیار محبوب بود با هدایائی به نزد شریف مرتضی موسوی متوفّی در 543 فرستاد و شریف به گمان آنکه غلام را به او هدیه کرده است نگهداشت؛ ابن منیر در عشق غلام میسوخت و یک قصیده 106 بیتی سرود و اوّلش اینست:
*** عذَّبتَ طَرَفیّ بالسَّهَرو أذبتَ قلبی بالفِکَر و برای او فرستاد و در آن گفت که اگر غلام تَتَرِ مرا نفرستی من تشیّع را
- ـ امام شناسی، ج 9، ص 184.
- ـ طرابلس، یکی از بنادر شام است که به سمت دمشق است.
