مطلع انوار ج8

 قال: فسلّمنا علی الشیخ و صلّینا عنده و تحدّثنا عنده، فلمّا ذهَبَ ثلثُ اللیل قال لی: تُحِبّ أن تجلس ههنا، أو تَرجِع إلی بیتک؟ فقلت:أرجِع! فأخذ بیدی، و سَمَّی ببسم الله، و مشینا نحو العشر خِطاءً، فإذا نحن علی باب صیدا، فتکلَّمَ بشیء فانفَتَح البابُ و دخلتُ، ثمّ عاد الباب. (تاریخ ابن عساکر، مجلّد 1، صفحة 443).»

 مرحوم امینی پس از نقل این سه داستان از طیّ الارض، هفت داستان دیگر نیز ذکر کرده است.¹

[حدیث ردّ الشّمس]

 در [الغدیر، جلد 5] صفحه 23 و 24 از ردّ شمس بحث کرده است و گفته است:

 ما دربارۀ این مطلب در جلد 3 از الغدیر از صفحه 126 تا صفحه 141 بحث کرده‌ایم و سبکی و یافعی و ابن ‌حجر و صاحب شَذَرات الذَّهب و غیرهم، ردّ شمس را برای اسماعیل بن محمّد حضرمی، متوفّی 676، بدون هیچ ایراد و اشکالی ذکر کرده‌اند؛ سپس مصادر این گفتار را از کلام مصنّفین آورده است.

 راجع به نماز ألف رکعة، افرادی را از أعلام عامّه شمرده است که برای آنها ادّعای نماز هزار رکعت کرده‌اند، از جمله از منهاج السُّنَّة، جلد 2، صفحه 119 آورده است که: ثمّ إحیاءُ اللیل بالتهجّد و قراءةُ القرآن فی رکعةٍ، هو ثابتٌ عن عثمان رضی الله عنه، فتهجُّدُه و تلاوة القرآن أظهرُ مِن غیره.²

سنّت‌هائی که بعد از رسول خدا گذاشته شده است

 و در الغدیر، جلد 5، صفحه 31 و صفحه 32 گفته است:

 علی أنّ ثبوت السّنة عند القوم لا یستلزم فعل النّبیِّ صلّی الله علیه و آله و سلّم