
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
155فحسب، بل هی تثبت بفعل أیِّ أحدٍ سنَّ سنَّةً من أفراد الاُمَّة، فلیکن أمیرالمؤمنین علیه السّلام أوَّلَ مَن سنَّ صلاة ألف رکعةٍ فی الیوم و اللیلة، کما نصَّ الباجی و السّیوطی و السّکتواری و غیرهم علی أنَّ أوّلَ مَن سنَّ التراویحَ عمرُ بن الخطّاب رضی الله عنه سَنَة أربع عشرة، و علی أنَّ أوّلَ مَن جَمَعَ الناسَ علی التراویح عمرُ، و علی أنَّ إقامةَ النوافلِ بالجماعات فی شهر رمضان مِن مُحدِثات عمرَ رضی الله عنه و أنَّها بدعةٌ حسنةٌ، و علی أنَّ أوّلَ مَن جَلَدَ فی الخمر ثمانین عمرُ رضی الله عنه. و أمثالُ ذلک بکثیرٍ ممّا سَنَّه عمرُ بن الخطّاب، و صیَّر بدعةً حسنةً و سنّةً متّبعةً.
و کما قال الحافظُ أبونعیم الإصبهانی و الخازن و غیرُهما من: أنّ أوّلَ مَن سنَّ لکلِّ مسلمٍ قُتِل صبرًا الصّلاةَ خبیبُ بن عدیّ الأنصاری (حلیة الأولیاء، مجلّد 1، صفحة 113؛ تفسیر الخازن، مجلّد 1، صفحة 141).
و کما قال المؤرّخون فیما سنَّ معاویةُ بن أبیسفیان فی الإرث و الدّیة خلافَ سنّة رسول الله صلّی الله علیه و آ له و سلّم و الخلفاءِ الأربعة مِن بعده صلّی الله علیه و آله و سلّم، و أنّه یُسمّی بسُنّة الخلفاء؛ لاتِّباعهم أثرَه بعده، و اتّخاذهم ذلک سنَّةً (البدایة و النّهایة، مجلّد 9، صفحة 232 و مجلّد 8، صفحة 139) و کما أُخِذت سنَّةُ التّبریک فی الأعیاد من عمر بن عبدالعزیز، کما قاله الحافظُ ابنعساکر فی تاریخه، مجلّد 2، صفحة 365.
و هلّا صحّ عن رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم من قوله: ”علیکم بسُنَّتی و سنَّة الخلفاء الرّاشدین المَهدیّین“ (مستدرک الحاکم، مجلّد 1، صفحة 96) أو صحَّ ذلک غیر أنّ بینه و بین علیٍّ أمیرالمؤمنین حجزٌ و حددٌ یخصّانه بغیره؟1
- ـ جنگ 16، ص 5.
