مطلع انوار ج8

خرج إلی المسجد، اصطفّ الناسُ یُسلِّمون علیه و یُقبِّلون یدَه (تاریخ الخطیب البغدادی، مجلّد 11، صفحة 73)

 در صفحه 92 گوید: 

 و شتّان بین هذا الرأی [القصیمی] الفاسدِ و بین قول الشیخ تقی الدین السبکی فی الشفاء، صفحة 96: إنّ مِن المعلوم مِن الدّین و سِیَر السَّلف الصّالحین التبرّکَ ببعض المَوتٰی مِن الصّالحین، فکیف بالأنبیاء و المرسلین؟! و مَن ادّعی أنَّ قبورَ الأنبیاء و غیرَهم من أموات المسلمین سواءٌ، فقد أتی أمرًا عظیمًا، نَقطَع ببُطلانه و خطائِه فیه، و فیه حَطٌّ لدرجة النبیّ صلّی الله علیه [وآله] و سلّم إلی درجة مَن سواه مِن المسلمین، و ذلک کفرٌ متیقّنٌ؛ فإنَّ مَن حَطَّ رتبةَ النبیّ صلّی الله علیه [و آله] و سلّم عمّا یَجِب له، فقد کَفَر.¹

مطالب وارده از عامّه در زیارت اهل قبور

 در الغدیر، جلد 5، از صفحه 93 به بعد چندین روایت از عامّه با ذکر سند آنها و کتاب‌های مدرّجه در آنها در فضیلت زیارت قبر رسول اکرم صلوات الله علیه و آله آورده است:

 1. عن عبدالله بن عمر مرفوعًا: «مَن زار قبری وَجَبَت له شفاعتی.»

 2. عن عبدالله بن عمر مرفوعًا: «مَن جاءنی زائرًا لا تُعمِله إلّا زیارتی، کان حقًّا عَلیَّ أن أکون له شفیعًا یومَ القیامة.»

 3. عن عبدالله بن عمر مرفوعًا: «مَن حجَّ فزار قَبری بعد وفاتی، کان کمَن زارنی فی حیاتی.»

 4. عن عبدالله بن عمر مرفوعًا: «مَن حجَّ البیتَ فلم یَزُرنی، فقد جَفانی.»