مطلع انوار ج8

و بر آن تأکید می‌کنند و مورد إجماع و اتّفاق جمیع مذاهب و طوائف است. و گفتار ابن تیمیّه و قصیمی که آن را از مختصّات شیعه می‌داند، دروغ و افترائی واضح است.

 و در صفحه 110 گفته است: 

 قال القاضی عیّاض المالکی، المتوفّی 544، فی الشِّفاء: و زیارةُ قبرِه صلّی الله علیه [و آله] و سلّم سُنَّةٌ مجمعٌ علیها و فضیلةٌ مُرغَّبٌ فیها، ثمّ ذَکَرَ عدَّةً مِن أحادیث الباب، فقال: قال إسحاق بن إبراهیم الفقیه: و ممّا لم یزل مِن شأن مَن حَجَّ المِزْوَر¹ بالمدینة و القصدَ إلی الصّلاة فی مسجد رَسولِ الله صلّی الله علیه [و آله] و سلّم و التبرّکَ برؤیة رَوضتِه و منبره و قبره و مجلسِه و ملامسِ یدَیه و مواطنِ قدمَیه و العمودِ الذی استند إلیه و منزلِ جبرئیل بالوحی فیه علیه و من عَمَرَه و قَصَدَه من الصّحابة و أئمّة المسلمین، و الاعتبارَ بذلک کلّه. انتهی.

 قال ابن هبیرة، المتوفّی 560، فی کتاب اتّفاق الأئمَّة: اتّفق مالکُ و الشافعیُّ و أبوحنیفة و أحمدُ بن حنبل رحمهم الله تعالی علی أنّ زیارةَ النبیِّ صلّی الله علیه و آله و سلّم مستحبّةٌ «المدخل لابن الحاجّ، مجلّد 1، صفحة 256.»²

گفتار علماء عامّه دربارۀ زیارت اهل قبور

 و در [الغدیر، جلد 5] صفحه 112 گوید:

 ألّف الشیخ تقی الدین السبکی الشافعی، المتوفّی 756، کتابًا حافلًا فی زیارة النبیِّ الأعظم فی 187 صحیفة، و أسماه [شفاء السِّقام فی زیارة خیر الأنام] ردًّا علی ابن تیمیّة، و ذَکَرَ کثیرًا من أحادیث الباب، ثمّ جَعَلَ بابًا فی نصوص العلماء من