مطلع انوار ج8

النّبی صلّی الله علیه [و آله] و سلّم. فالسّفرُ إلیه قربةٌ؛ لعموم الأدلَّة، و مَن نَذَرَ الزّیارةَ وَجَبَت علیه، کما جزم به ابنُ کج مِن أصحابنا. و عبارته: إذا نَذَرَ زیارةَ قبر النَّبی صلّی الله علیه [و آله] و سلّم، لَزِمَه الوفاءُ وجهًا واحدًا ـ انتهی. [إلی أن قال:] و للشیخ تقی الدِّین ابن تیمیّة هنا کلامٌ شنیعٌ عجیبٌ یتضمَّن منعَ شدِّ الرِّحال للزِّیارة النبویّة، و أنّه لیس مِن القرب، بل یضدُّ ذلک، و ردّ علیه الشیخُ تقی الدین السّبکی فی شِفاء السِّقام، فشفَی صدورَ المؤمنین.

 و قال ابن حجر الهیتمی المکّی الشافعی، المتوفّی 973، فی کتابه الجوهر المنظَّم فی زیارة القبر المکرَّم، صفحة 12، طبع سنة 1279 بمصر بعد ما استدلّ علیٰ مشروعیّةِ زیارةِ قبر النّبی بعدَّةِ أدلّةٍ منها الإجماع: فإن قُلت، الخ. 

 در این حال مخالفت ابن تیمیّه را ذکر کرده است، و اثبات کرده است که مخالفت او علاوه بر آنکه ضرری به اجماع ندارد؛ اُصولاً برای لغزش او و تسویل نفس او در معرکۀ علم و ادب و سُنَّت، ارزشی نیست.

 و در صفحه 118 گفته است:

 قال الشیخ زین الدین عبدالرؤف المناوی، المتوفّی 1031، فی شرح الجامع الصغیر، مجلّد 6، صفحة 140: و زیارةُ قبرِه صلّی الله علیه [و آله] و سلّم الشریفِ مِن کمالات الحجّ، بل زیارتُه عند الصّوفیّة فرضٌٰ، و عندهم الهجرةُ إلی قبره کهِیَ إلیه حیًّا.

 قال الحکیم: زیارةُ قبر المصطفی صلّی الله علیه [و آله] و سلّم هجرةُ المضطرِّین: هاجَروا إلیه، فوَجَدوه مقبوضًا فانصرفوا؛ فحقیقٌ أن لایُخَیِّبهم، بل یُوجِب لهم شفاعةً تُقیم حرمةَ زیارتهم.

 و در صفحه 119 گفته است:

 و قال قاضی القضاة شهاب الدّین الخفاجی الحنفی المصری، المتوفّی 1069،