اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

مطلع انوار ج8

کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)

55٬845
مطلع انوار

جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده‌ است.  اهم مباحث این مجلّد:  • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام.  • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان.  • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.

سرای جاوید

مطلع انوار ج8

171
  • و سلّم البریدَ مِن الشّام لیقرأ السّلامَ علی النبیِّ صلّی الله علیه [و آله] و سلّم، ثمّ یَرجع. و فی لفظٍ: کان یَبعَث بالرسول قاصدًا مِن الشام إلی المدینة.1

  • نهی مروان حکم از گذاردن صورت بر روی قبر رسول الله

  •  در [الغدیر، جلد 5] صفحه 148 و 149 گوید: 

  •  عن داود بن أبی‌صالح: أقبَلَ مروانُ یومًا، فوَجَدَ رجلًا واضعًا وجهَه (جبهته) علی القبر، فأخذ مروانُ برَقَبَتِه، ثمّ قال: هل تَدری ما تصنَع؟ فأقبَلَ علیه فإذا أبوأیّوب الأنصاری. فقال: نعم! إنّی لم آت الحجرَ، إنّما جئتُ رسولَ الله صلّی الله علیه [و آله] و سلّم، و لم آت الحجرَ. سَمِعتُ رسولَ الله صلّی الله علیه [و آله] و سلّم یقول: ”لا تُبکوا علی الدّین إذا وَلِیَه أهلُه، و لکن اُبکوا علی الدّین إذا وَلِیَه غیرُ أهله.“

  •  (أخرجه الحاکم فی المستدرک، مجلّد 4، صفحة 515 و صحّحه هو و الذّهبی فی تلخیصه. و رواه أبوالحسین یحیی بن الحسن الحسینی فی أخبار المدینة بإسناد آخر عن المطّلب بن عبدالله بن حنطب، کما فی شفاء السّقام للسبکی، صفحة 113، قال السبکی بعد حکایته: فإن صحَّ هذا الأسنادُ، لم یُکرَه مسُّ جدار القبر، و إنّما أردنا بذِکرِه القدحَ فی القَطع بکراهةِ ذلک. و ذکره السیّد نورالدین السمهودی فی وفاء الوفاء، مجلّد 2، صفحة 410، 443 نقلًا عن إمام الحنابلة أحمد، قال: رأیتُه بخطِّ الحافظ أبی‌الفتح المراغی المدنی، و أخرجه الحافظ الهیثمی فی مجمع الزوائد، مجلّد 4، صفحة 2، نقلًا عن أحمد).

  •  قال الأمینی: إنّ هذا الحدیثَ یُعطینا خبرًا بأنَّ المنعَ عن التوسّل بالقبور الطّاهرة إنّما هو مِن بِدَعِ الأُموییّن و ضلالاتِهم منذ عهد الصّحابة، و لم تَسمَع أُذُنُ الدّنیا قطّ صحابیًّا یُنکِر ذلک غیرُ ولید بیت أُمیّة مروان الغاشم.

  •  

    1. ـ جنگ 16، ص 15 الی 18.
/ 15