
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
174رأیتُ فی کلام أحمد بن حنبل فی جزءٍ قدیمٍ ـ علیه خطُّ ابن ناصر و غیرِه من الحفّاظ ـ أنّ الإمام أحمد سُئِل عن تقبیل قبرِ النبیّ صلّی الله علیه [و آله] و سلّم و تقبیلِ مِنبَره، فقال: لا بأسَ بذلک.
قال: فأریناه التّقیَّ ابنَ تیمیّة، فصار یَتعجّب مِن ذلک و یقول: عجبتُ مِن أحمد، عندی جلیلٌ! هذا کلامه أو معنی کلامه؟ و قال: و أیُّ عجبٍ فی ذلک و قد رَوَینا عن الإمام أحمد أنّه غَسَلَ قمیصًا للشافعیِّ، و شَرِبَ الماءَ الّذی غَسَلَه به. و إذا کان هذا تعظیمَه لأهل العلم، فما بالُک بمقادیر الصّحابة؟ و کیف بآثار الأنبیاء علیهم الصلوة و السّلام؟ و ما أحسَنَ ما قاله مجنونُ لیلی:
*** أمرُّ علی الدِّیار دیارِ لیلیأُقبِّل ذا الجدار و ذا الجدارا *** و ما حبُّ الدِّیار شَغَفْنَ قلبیولکن حبُّ مَن سَکَنَ الدِّیارا1 کلام صاحب شفاء قاضی عیّاض راجع به زیارت قبر رسول الله
در الغدیر، جلد 5، صفحه 152 گوید:
قال القاضی عیّاض المالکی فی الشّفاء بعدَ کلامٍ طویلٍ فی تعظیمِ قبرِ النبیّ صلّی الله علیه و آله و سلّم: و جدیرٌ لمَواطنَ عُمِّرت بالوحی و التّنزیلِ، و تردَّد بها جبرئیلُ و میکائیلُ، و عَرَجَت منها الملائکةُ و الرُّوح، و ضجَّت عرصاتُها بالتّقدیس و التسبیح، و اشتملتْ تُربتُها علی ِ سیِّد البشر، و انتشر عنها مِن دین الله و سنّةِ نبیّه ما انتشر، مدارسُ آیاتٍ و مساجدُ و صلواتُ، و مشاهدُ الفضائلِ و الخیراتِ، و معاهدُ البراهینِ و المعجزات، و مناسکُ الدّین، و مشاعرُ المسلمین، و مواقفُ سَیّدِ المرسلین، و متبوّءُ خاتم النبیّین، حیث انفجرت النبوَّةُ، و أین فاض عُبابُها، و مواطنُ
- ـ جنگ 16، ص 20.
