
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
176صفحه 146:
... و قد أوضحنا هذه الجملَ و أقمنا علیها الشّواهدَ القاطعةَ و البراهینَ السّاطعةَ فی کتابَینا سبیلالمؤمنین و تنزیل الآیات ... .1
علی إمام البررة، أبوالأزهر نیشابوری از اعیان شیعه بوده است
المراجعات، صفحه 149:
1ـ «قول رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم و هو آخذ بضبع علیّ: ”هذا إمامُ البَرَرة، قاتلُ الفَجَرة، منصورٌ مَن نَصَرَه، مَخذولٌ مَن خَذَلَه.“ ثمّ مَدَّ بها صَوتَه». أخرجه الحاکمُ مِن حدیث جابر فی صفحة 129 من الجزء الثّالث من صحیحه المستدرک2 ثمّ قال: صحیح الإسناد، و لم یُخرِجاه.
2ـ «قوله صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”أُوحِیَ إلیّ فی عَلیٍّ ثلاثٌ: أنّه سَیّدُ المُسلمِین، و إمامُ المتّقین، و قائدُ الغُرِّ المُحَجَّلین“». أخرجه الحاکمُ فی أوّل صفحة 138 من الجزء3 من المستدرک3 ثمّ قال: هذا حدیث صحیح الإسناد، و لم یُخرِجاه.4
صفحه 155:
20ـ «قوله صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”یا علیٌّ! أنت سَیّدٌ فی الدّنیا، سیّدٌ فی
- ـ همان مصدر، ص 235.
- ـ و هذا هو الحدیث 2527 من أحادیث الکنز، ص 153 من جزئه 6 و أخرجه الثعلبی من حدیث أبیذرّ فی تفسیر آیة الولایة من تفسیره الکبیر.
- ـ و أخرجه البارودی و ابن قانع و ابونعیم و البزّار و هو الحدیث 2628 من أحادیث الکنز، ص 157 من جزئه السادس.
- ـ المراجعات، ص 240.
