مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
17937ـ «قوله صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”الصّدّیقون ثلاثةٌ: حبیبٌ النّجار مؤمنُ آل یاسین، قال: ﴿قَالَ يَٰقَوۡمِ ٱتَّبِعُواْ ٱلۡمُرۡسَلِينَ﴾،1 و حزقیلُ مؤمنُ آل فرعون، قال: ﴿أَتَقۡتُلُونَ رَجُلًا أَن يَقُولَ رَبِّيَ ٱللَهُ﴾ 2 و علیٌ بن أبی‌طالب، و هو أفضَلُهم“3.»4و5
تأکیدهای رسول خدا در استحکام وصایت بر خلافت أمیرالمؤمنین علیه السّلام
[المراجعات] صفحه 165، (پاورقی 1):
لمّا کان عهدُه إلی أخیه ثقیلًا علی أهل التنافُس و الحسد و الشحناء و النّفاق، أراد صلّی الله علیه و آله و سلّم [قبل أن ینادی بذلک] أن یتقدَّم فی الاعتذار إلیهم؛ تألیفًا لقلوبهم، و إشفاقًا مِن مَعَرَّةِ أقوالهم و أفعالهم، فقال: ”و إنّی مسؤولٌ“؛ لیَعلَموا أنّه مأمورٌ بذلک و مسؤولٌ عنه، فلا سبیلَ له إلی ترکه. و قد أخرج الإمام الواحدی فی کتابه أسباب النزول بالإسناد إلی أبی‌سعید الخُدْری قال: نزلت هذه الآیةُ ﴿يَـٰٓأَيُّهَا ٱلرَّسُولُ بَلِّغۡ مَآ أُنزِلَ إِلَيۡكَ مِن رَّبِّكَ﴾6 یومَ غدیرِ خُمّ فی علیّ بن أبی‌طالب.
(2) لعلّه أشار بقوله صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”و إنّکم مسؤولون“ إلی ما
- ـ سوره یس (36) ذیل آیه 20.
- ـ سوره غافر (40) قسمتی از آیه 28.
- ـ أخرجه أبونعیم و ابن عساکر عن أبی‌‌لیل مرفوعًا، و أخرجه ابن النجّار عن ابن عبّاس مرفوعًا، فراجع الحدیث 30 و الحدیث 31 من الأربعین حدیثًا التی أوردها ابن حجر فی الفصل الثانی من الباب 9 من صواعقه آخر ص 74 و الّتی بعدها.
- ـ المراجعات، ص 250.
- ـ جنگ 20، ص 72.
- ـ سوره المائدة (5) صدر آیه 67.