
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
180أخرجه الدّیلمی و غیره [کما فی الصّواعق و غیرها] عن أبیسعید أنّ النّبیّ صلّی الله علیه و آله وسلّم قال: ” ﴿وَقِفُوهُمۡ إِنَّهُم مَّسُۡٔولُونَ﴾1 عن ولایة علیّ“. و قال الإمام الواحدی: إنّهم مسؤولون عن ولایة علیّ و أهلِ البیت فیکون الغرض من قوله: ”و إنّکم مسؤولون“ تهدیدَ أهلِ الخلاف لوَلیِّه و وَصیِّه.
(3) تدبّرْ هذه الخطبةَ: مَن تدّبرَها و أعطَی التّأملَ فیها حقَّه، فعَلِمَ أنّها تَرمِی إلی أنّ ولایةَ علیّ مِن أصول الدّین، کما علیه الإمامیّةُ؛ حیث سَأَلهم أوّلًا فقال: ”ألیس تشهدون أن لا إله إلّا الله و أنّ محمّدًا عبدُه و رسولُه“ إلی أن قال: ﴿وَأَنَّ ٱلسَّاعَةَ ءَاتِيَةٞ لَّا رَيۡبَ فِيهَا وَأَنَّ ٱللَهَ يَبۡعَثُ مَن فِي ٱلۡقُبُورِ﴾2 ثمّ عقَّب ذلک بذکرِ الولایة لیُعلِم أنّها علی حدّ تلک الأمور الّتی سَأَلهم عنها، فأقرّوا بها. و هذا ظاهرٌ لکلّ مَن عَرَفَ أسالیبَ الکلام و مَغازِیه مِن أُولی الأفهام.3
صفحه 167، (پاورقی 1):
سؤال أبیالطّفیل ظاهرٌ فی تعجّبه مِن [هذه الأُمّةِ اذ صَرَفَت] هذا الأمرَ عن علیّ، مع ما تَروِیه عن نبیّها فی حقّه یومَ الغدیر، و کأنّه شَکَّ فی صحّةِ ما تَروِیه فی ذلک، فقال لزید حین سَمِع روایتَه منه: أسَمِعتَه مِن رسول الله؟ کالمُستغرِب المتعجِّب الحائر المُرتاب، فأجابه زیدٌ بأنّه لم یکن فی الدَّوحات أحدٌ علیٰ کثرةِ مَن کان یومئذٍ مِن الخلائق هناک إلّا مَن رآه بعینَیه و سَمِعَه بأُذُنَیه [فعلم أبوالطفیل حینئذٍ أنّ الأمر کما قال الکمیت علیه الرحمة:
- ـ سوره الصّافّات (37) آیه 24.
- ـ سوره الحجّ (22) آیه 7.
- ـ المراجعات، ص 260، (تعلیقه).
