
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
192و ذمِّه، و صوّروه للنّاشئة فی کتاتیبِها بصورة تشمئزّ منها النّفوسُ، و حدّثوها عنه بما تستکّ منه المسامع، و جعلوا لَعْنَه علی منابر المسلمین مِن سنن العیدَین و الجمعة. فلولا أنّ نورَ الله لا یُطفَی و فضلَ أولیائه لا یَخفَی، ما وصلتْ إلینا السّننُ من طریق الفریقَین صحیحةً صریحةَ بخلافته، و لا تواترتِ النّصوصُ بفضله. و إنّی والله لأعجَبُ من الفضل الباهر الّذی اختصّ به عبدَه و أخا رسولِه علیَّ بن أبیطالب، کیف خَرَقَ نورُه الحُجُبَ من تلک الظلمات المتراکمةِ و الأمواجِ المتلاطمة، فأشرق علی العالم کالشّمس فی رائعةِ النهار!1و2
علّت اینکه أمیرالمؤمنین علیه السّلام که ابن عمّ بود ارث برد و عمّ ارث نبرد
[المراجعات] صفحه 197:
و کان علیٌّ یقول فی حیاة الرّسول صلّی الله علیه و آله و سلّم: ”واللهِ! إنّی لأخُوه و ولیُّه و ابنُ عمّه و وارثُ عِلمِه، فمَن أحقُّ به مِنّی3؟!“
و قیل له [علیه السّلام] مرةً: کیف ورثتَ ابنَ عمّک دون عمّک؟ فقال: ”جمَعَ رسولُ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم بنیعبدالمطّلب و هم رهطٌ کلُّهم یأکُل الجَذَعَةَ و یَشرَب الفَرَقَ، فصنَعَ لهم مُدًّا مِن طعام، فأکلوا حتّی شَبِعوا، و بَقِی الطّعامُ کما هو کأنّه لم یُمَسَّ، فقال صلّی الله علیه و آله و سلّم: یا بنیعبدالمطّلب! إنّی بعثت إلیکم خاصّةً و إلی النّاس عامّةً، فأیُّکم یُبایِعنی علی أن یکون أخی و صاحِبی و وارثی؟ فلم
- ـ جنگ 20، ص 83.
- ـ المراجعات، ص 295.
- ـ هذه الکلمة بعین لفظها ثابتة عن علیٍّ أخرجها الحاکم فی ص 126 من الجزء 3 من المستدرک بالسَّند الصّحیح علی شرط البخاری و مسلم، و اعترف الذّهبی فی تلخیصه بذلک.
