
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
203مُطالبتِه ـ فی تلک الحالة ـ بحقّه فیقول:1 ”لا یُعاب المرءُ بتأخیر حَقِّه، إنّما یُعاب مَن أخَذَ ما لیس له“.2
صفحه 272:
و حسبُک ما أخرجه أصحابُ السّنن مِن حدیثه علیه السّلام فی الولیمة الّتی أولَمَها رسولُ الله صلّی الله علیه و آله و سلّم فی دار عمِّه شیخِ الأباطح بمکّة یوم أنذَرَ عشیرتَه الأقربین، و هو حدیثٌ طویلٌ جلیلٌ کان النّاس و لم یزالوا یعدُّونه من أعلام النّبوّة و آیات الإسلام؛ لاشتماله علی المعجِز النّبویّ بإطعام الجمّ الغفیر مِن الزاد الیسیر. و قد جاء فی آخره أنّ النبیَّ صلّی الله علیه و آله و سلّم أخذ برَقَبته فقال: ”إنّ هذا أخی و وصیّی و خلیفتی فیکم، فاسْمَعوا له و أطیعوا!“
... و کم قال: ”اللهمّ إنّی استَعینُک علی قریش و مَن أعانهم؛ فإنّهم قَطَعوا رَحِمی، و صَغَّروا عظیمَ منزلتی، و أجمعوا علی مُنازعتی أمرًا هُوَ لی. ثمّ قالوا: ألا إنّ فی الحقّ أن تأخُذه، و فی الحقّ أن تترُکه.“ ا ه .
و قد قال له قائلٌ: إنّک علی هذا الأمر یا بن أبیطالب لحریصٌ فقال: ”بل أنتم والله لأحرَصُ، و إنّما طلبتُ حقًّا لی، و أنتم تَحُولون بینی و بینه.“
و قال علیه السّلام: ”فوالله! ما زِلتُ مدفوعًا عن حقّی مستأثَرًا علیَّ منذ قَبَضَ اللهُ نبیَّه صلّی الله علیه و آله و سلّم حتّی یَومِ النّاسِ هذا“3.4
- ـ هذه الکلمة من کلمة القصیر الخارج فی غرضه الشّریف و هی فی نهج البلاغة فراجع ما ذکره علّامة المعتزلة فی شرحها، ص 324 من المجلّد الرّابع من شرح النّهج.
- ـ المراجعات، ص 388.
- ـ همان مصدر، ص 390.
- ـ جنگ 20، ص 126.
