
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
204اعلان و اعلام حضرت به مظلومیّت خود و غصب جائرانه دستگاه جائر
[المراجعات] صفحه 274:
و قال علیه السّلام فی کتابٍ کَتَبَه إلی أخیه عقیل:1 ”فجَزَتْ قریشًا عنّی الجوازی؛2 فقد قَطَعَوا رَحِمی، و سَلَبونی سلطانَ ابنَ أُمّی“.
... و سأله بعضُ أصحابه: کیف دَفَعَکم قومُکم عن هذا المقامِ و أنتم أحقُّ به؟، فقال:3 ”یا أخا بنیأسد! إنّک لقَلِقُ الوَضِین، تُرسِلُ فی غَیرسَدَدٍ، و لک بعد ذمامةِ الصِّهر و حقُّ المَسألة. و قد استعملتَ فاعْلَم. أمّا الاستبدادُ علینا بهذا المقام و نحن الأعلَون نَسَبًا و الأشدُّون برسول الله نَوطًا فإنّها کانت أَثَرَةً شَحَّت علیها نفوسُ قومٍ، و سَخَت عنها نفوسُ آخَرین، والحَکَمُ اللهُ، و المَعوَدُ إلیه یوم القیامة، و دَعْ عنک نَهبًا صِیحَ فی حَجَراتِه“، الخطبة.
... و حسبک قولُه فی بعض خُطَبه: ”حتّی إذا قُبِض رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم، رَجَعَ قومٌ علی الأعقاب، و غالتْهم السّبُلُ، و اتّکَلوا علی الوَلائِج،4 و وَصَلوا غیرَ الرّحم، و هَجَروا السّببَ الّذی أُمِروا بمَودّته، و نقلوا البِناءَ عن رَصِّ أساسِه، فبَنَوه فی غیر مواضعِه. مَعادِنُ کلِّ خطیئَةٍ، و أبوابُ کلِّ ضاربٍ فی غَمْرَةٍ. و قد مَاروا فی الحَیرة، و ذَهَلُوا فی السَّکرَةِ، علی سُنّةٍ مِن آل فرعون، مِن مُنقَطعٍ إلی الدّنیا راکِنٍ، أو مُفارقٍ للدّین مُبایِنٍ“. و قولُه فی خطبةٍ خَطَبَها بعد البیعةِ له و هی مِن جَلائلِ خُطَب النهج.5
- ـ و هو الکتاب 36 فی ص 67 من الجزء 3 من النهج.
- ـ [الجوازی جمع الجازیة؛ یقال: «جزتْک الجوازی» أی وجدتَ جزاء ما فعلت. (محقّق)]
- ـ کما فی ص 79 من الجزء الثانی من النّهج من الکلام 157.
- ـ دخائل المکر و الخدیعة.
- ـ تجدها فی أوّل ص 25 و هی آخر الخطبة 2 من الجزء الأوّل من النّهج.
