
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
57کَرامتی و مُصاحَبتی و مُجالَستی، و آنِسوا بِی أُؤانِسْکم، و أُسارِعْ إلی مَحَبَّتِکم“.»1
(در این خبر به خداوند متعال اطلاق «مطیع» شده است).2
[فَطوبیٰ لمَن خَلَقتُه للخَیرِ و أجرَیتُ الخَیرَ علیٰ یَدَیه]
جامع السّعادات، صفحه 520:
«الخبر القُدسیّ: إنّی خَلَقتُ الخَیرَ و الشّرَّ، فَطوبیٰ لمَن خَلَقتُه للخَیرِ و أجرَیتُ الخَیرَ علیٰ یَدَیه، و وَیلٌ لمَن خَلَقتُه لِلشّرِّ و أجرَیتُ الشّرَّ علیٰ یَدَیه، و وَیلٌ ثُمّ ویَلٌ لمَن قال: لِمَ و کیف!“»3و4
[إنّ لِله تَعالیٰ شَرابًا لأولیائِه إذا شَرِبوا سَکِروا]
جامع السّعادات، صفحه 493:
«قال علیه السّلام: ”إنّ لِله تَعالیٰ شَرابًا لأولیائِه: إذا شَرِبوا سَکِروا، و إذا سَکِروا طَرِبوا، و إذا طَرِبوا طابوا، و إذا طابوا ذابوا، و إذا ذابوا خَلَصوا، و إذا خَلَصوا طَلَبوا، و إذا طَلَبوا وَجَدوا، و إذا وَجَدوا وَصَلوا، و إذا وَصَلوا اتّصَلوا، و إذا اتّصَلوا لا فَرقَ بَینَهم و بَینَ حَبیبِهم“.5»6
- ـ جامع السّعادات، ج 3، المقام الرّابع (الاُنس بالله)، ص 190.
- ـ جنگ 3، ص 15.
- ـ جامع السّعادات، ج 3، المقام الرّابع (السّخط)، ص 199.
- ـ جنگ 3، ص 15.
- ـ جامع السّعادات، ج 3، المقام الرّابع (ردّ المنکرین لحبّ الله)، ص 152.
- ـ جنگ 3 ص 14.
