مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیة‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشت‌‌های مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» می‌باشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
59[تُریدُ و أُریدُ، و إنّما یکون ما أُریدُ]
جامع السّعادات، صفحه 520:
«أوحَی اللهُ تعالی إلی داودَ علیه السّلام: ”تُریدُ و أُریدُ، و إنّما یکون ما أُریدُ؛ فإن أسلَمتَ لما أُریدُ کَفَیتُک ما تُریدُ، و إن لَم تَسلِم لما أُریدُ أتْعَبتُک فیما تُریدُ، ثُمّ لا یکون إلّا ما أُریدُ“.1»2
[اجر و پاداش گوینده سُبحانَ الله، لا إلهَ إلاّ اللهُ، الحَمدُ لله]
جامع السّعادات، صفحه 537:
«قال رسولُ الله صلّی الله علیه و آله: ”مَن قال: «سُبحانَ الله» فله عَشرُ حَسَناتٍ، و من قال: «لا إلهَ إلّا اللهُ» فله عشرون حَسَنَةً؛ و مَن قال: «الحَمدُ لله» فله ثَلاثون حَسَنةً“.
إذ التَّقدیسُ تَنزیهُه ـ سُبحانَه ـ عن صِفاتِ النَّقصِ، و التَّوحیدُ قَصرُ المُقَدَّسِ علیه، و الاعترافُ بعَدمِ مُقَدَّسٍ سِواه. و هذه المَعرفةُ [و هی التَحمیدُ] هی الیقینُ بأنّ کُلَّ ما فی العالَم مَوجودٌ منه، و الکُلُّ نعمةٌ منه، فیَنطَوی فیه [فیها] مع التَّقدیسِ و التَّوحیدِ کمالُ القُدرَةِ و الانفرادِ بالفعلِ»3.4
* * *
توحید صدوق: «محمّد بن حُمران عن أبی‌عبدالله علیه السّلام:
- ـ جامع السّعادات، ج 3، المقام الرّابع (السّخط)، ص 200.
- ـ جنگ 3، ص 28.
- ـ [جامع السّعادات، ج 3، المقام الرّابع (الشّکر)، ص 234؛ ولیکن در این مصدر تعلیل مؤلّف قبل از کلام رسول خدا صلّی الله علیه و آله می‌باشد. (محقّق)]
- ـ جنگ 3، ص 29.