
مطلع انوار ج8
کلام (مبدأ و معاد، مَساوی)
جلد هشتم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در «مباحث کلامی» اعم از «مبدأ و معاد، مَساوِی» میباشد که گردآوریِ چنین مباحثی همراه با ذکر اسناد و مدارک، راه تتبّع در این موضوعات را برای اهل تحقیق، هموارتر نموده است. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول:مبدأ؛ یادداشتهایی متنوع در مورد توحید پروردگار؛ شامل آیات و روایاتی پیرامون لقاء الله و اسماء الهی و رویت پروردگار و معرفت او و عبودیت حقیقی و همچنین مطالبی متنوع از کتب مختلفِ علمای اسلام. • بخش دوم: معاد و علائم آخرالزمان؛ آیات و روایاتی متنوع در مورد معاد و جهان آخرت، مرگ و قبض روح، قیامت، عینیت جهنم با عمل انسان، همچنین علائم آخرالزمان؛ از قبیل دنیا پرستی مردم آخر الزمان. • بخش سوم؛ مَساوِی؛ مشتمل بر مطالبی متنوّع در نقد اهل سنت و جماعت، و همچنین مَطاعِن خلفای ثلاث و بنی عباس و بنی امیه، نقدِ علما و فقها و همچنین تحلیلِ فِرَق و مذاهبِ اهل سنت و یادداشتهایی پیرامون منع کتاب حدیث، و در نهایت بحثی مفصل پیرامون تقیه.
مطلع انوار ج8
60”مَن قال: «لا إلَهَ إلّا اللهُ» مُخلِصًا دَخَلَ الجَنّةَ؛ و إخلاصُه أن یَحجُزَه «لا إلَهَ إلّا اللهُ» عمّا حَرَّمَ اللهُ عزّوجلّ“1.»2
[و کلّ ما مَیَّزتُموهُ بأوهامِکم فی أدقِّ مَعانِیه مخلوقٌ مصنوعٌ مثلُکم]
در شرح صحیفه سیّد علی خان، جلد 2، صفحه 322 نقل کرده است که:
«قال الإمام الباقر علیه السّلام:
هل سُمِّی عالِمًا و قادرًا إلّا لِأنّه وَهب العلمَ للعلماء و القدرةَ للقادرین؟! و کلّ ما مَیَّزتُموهُ بأوهامِکم فی أدقِّ مَعانِیه مخلوقٌ مصنوعٌ مثلُکم، مردودٌ إلیکم؛ و البارئ تعالی واهبُ الحیَاة و مقدِّرُ الموتِ.
و لعلّ النّملَ الصِّغارَ تَتَوهَّمُ أنّ للّه زُبانِیَتَیْن فإنّهما کمالُها، و تتوهّمُ أنّ عَدمَهما نقصانٌ لِمَن لا یکونان له؛ هکذا حالُ العُقلاءِ فیما یَصفُون اللهَ تعالَی به فیما أَحسِبُ، و إِلی اللهِ المَفزع.»3و4
راجع به آنکه خداوند خالق اعمال است
1. سوره الصّافّات (37) آیه 95 و 96:
﴿قَالَ (أی إبراهیم) أَتَعۡبُدُونَ مَا تَنۡحِتُونَ * وَٱللَهُ خَلَقَكُمۡ وَمَا تَعۡمَلُونَ﴾.
* * *
- ـ توحید صدوق (باب ثواب الموحّدین) ص 27؛ بحارالأنوار، ج 8، ص 359.
- ـ جنگ 3، ص 56.
- ـ رياض السّالکين، طبع جامعه مدرّسين، ج 4، ص 388.
- ـ جنگ 6، ص 22.
