
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
127ابنقتیبة فی رجال الشّیعة، و أرسل ذلک فی کتابه المعارف، إرسال المسلمات. و أقسم عبدالله بن إدریس ـ کما فی أواخر ترجمة شریک من المیزان ـ بالله إنّ شریکًا لَشیعیٌّ. و روی أبوداود الرّهاوی ـ کما فی المیزان أیضًا ـ أنّه سمع شریکًا یقول: ”علیٌّ خیر البشر؛ فمن أبیٰ فقد کفر.“ قلت: إنّما أراد أنّه خیر البشر بعد رسول الله صلّی الله علیه و آله و سلّم، کما هو مذهب الشّیعة؛ و لذا وصَفه الجوزجانی ـ کما فی المیزان أیضًا ـ بأنّه مائلٌ. و لا ریب بکونه مائلًا عن الجوزجانی إلی مذهب أهل البیت.
و شریک ممّن رویٰ النصّ علی أمیرالمؤمنین، حیث حدّث ـ کما فی المیزان أیضًا ـ عن أبیربیعة الأیادی، عن ابنبریدة، عن أبیه مرفوعًا: ”لکلّ نبیٍّ وصیٌّ و وارثٌ؛ و إنّ علیًّا وصیّی و وارثی!“ و کان مندفعًا إلی نشر فضائل أمیرالمؤمنین و إرغام بنیأمیّة بذکر مناقبه علیه السّلام.
حکَی الحریری فی کتابه درّة الغوّاص ـ کما فی ترجمة شریک من وفیات ابنخلّکان ـ أنّه: ”کان لشریک جلیسٌ من بنیأمیّة، فذکر شریک فی بعض الأیّام فضائل علیّ بن أبیطالب؛ فقال ذلک الأُموی: نِعم الرّجُل علیٌّ!
فأغضبه ذلک و قال: أ لعلیٍّ یقال نِعم الرّجل، و لا یُزاد علی ذلک؟!“
و أخرج ابن أبیشیبة ـ کما فی أواخر ترجمة شریک من المیزان ـ عن علیّ بن حکیم، عن علیّ بن قادم، قال: ”جاء عتاب و رجل آخر إلی شریک، فقال له: إنّ النّاس یقولون: إنّک شاکٌّ!
فقال: یا أحمق! کیف أکون شاکًّا؟ لوَدِدتُ أنّی کنت مع علیٍّ، فخضَبتُ یَدَیَّ بسیفی من دمائهم.“
و من تتبّع سیرة شریک، علم أنّه کان یوالی أهل البیت، و قد روی عن أولیائهم علمًا جمًّا.
