
مطلع انوار ج11
رجالی، پزشکی، اشارات و نکتهها
جلد یازدهم از موسوعۀ گرانسنگ «مطلع انوار» اثر حضرت علامه آیةالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّس سرّه، یادداشتها و برداشتهای مؤلف از آثار مختلف، در موضوع «رجال، تراجم، کتابشناسی و برخی مطالب متنوع » میباشد. تتبعات و تحقیقات مندرجه در این مجلد میتواند در نوع خود برای آشنایان به این موضوعات بسیار مفید و مثمر باشد. اهم مباحث این مجلّد: • بخش اول: رجال و تراجم شخصیتها؛ که شاملِ مقدماتی رجالی، بیان برخی اصطلاحات و معرّفی برخی آثار اصلی رجالی، ذکر اسامی اعلام و کنیهها و القاب، و بیان مطالبِ متنوّع رجالی میگردد. • بخش دوم: فهارس و کتابشناسی: که به ذکر مطالب متنوّعی در معرّفی آثارِ مهم، همچون حدیقة الشیعه، مصباحالشریعه، تذکرۀ علامه حلی و نثر طوبای مرحوم شعرانی و امثالها پرداخته شده است. • بخش سوم: مطالب پزشکی؛ که مشتمل بر نقل قولهایی در امور طبابت؛ اعم از مسائل پیشگیری و درمان، خواص و فواید برخی خوراکیها، و ذکر روایاتی در این موضوع، میباشد. • در بخش چهارم و پنجم به ذکر طرائف و لطائف، و ذکر اشارات و نکتههایی در موضوعات سیاسی و تاریخی و اجتماعی و بیان لغزشهای برخی آثار علماء، و دیگر مطالب متنوع پرداختهاند.
مطلع انوار ج11
137عبدالرّحمن بن صالح الأزْدی - او از شیعیان خلّص بوده است
[المراجعات] صفحة 75:
«52. عبدالرّحمن بن صالح الأزْدی: هو أبومحمّد الکوفی، ذکَره صاحبه و تلمیذه عبّاس الدّوری فقال: ”کان شیعیًّا.“ و ذکَره ابنعدیّ فقال: ”احترق بالتشیّع.“ و ذکَره صالح جزرة فقال: ”کان یعترض عثمان.“ و ذکَره أبوداود فقال: ”ألّف کتابًا فی مثالب الصّحابة، رجل سوء.“ و معذلک فقد روی عنه عبّاس الدّوری و الإمام البغویّ، و أخرج له النّسائی.»1
عبدالرزّاق بن هَمّام بن نافع حِمیَری صنعانی - وی صاحب المُصنَّف و از اکابر شیعه بوده است
[المراجعات] صفحة 75:
«53. عبدالرزّاق بن همّام بن نافع الحمیریّ الصّنعانی: کان من أعیان الشّیعة و خیرة سلفهم الصّالحین، و قد عَدّه ابنقتیبة فی کتابه المعارف من رجالهم؛ و ذکر ابنالأثیر وفاتَه فی آخر حوادث سنة211 من تاریخه الکامل...؛ و ذکَره المتّقیّ الهندی أثناء البحث عن الحدیث 5994من کنزه، فنصّ علیٰ تشیّعه؛ و ذکَره الذّهبی فی میزانه...، ثمّ استرسل فی ترجمته إلی أن قال: ”و کتب شیئًا کثیرًا و صنّف الجامع الکبیر، و هو خزانة علم، و رحل النّاس إلیه... .“ ثمّ تتابع فی ترجمته، فنقل عن الطّیالسی أنّه قال: سمِعت ابنمعین یقول:
”سمعت من عبدالرزّاق کلامًا یومًا، فاستدلَلتُ به علی تشیّعه، فقلت: إنّ
- . جنگ20، ص 53.
